Cami avlusuna hapsedildiğinde ömrümün sebebi

İki inanmış adam aradım sağımda ve solumda

Saflar sık değildi acımız değmedi birbirine

Derken evvel zaman adamları geldi aklıma

Ah!bir toprak olsaydım derken memur oldum

Kaygımın raf ömrünü doldurdum masa başında…

Şimdi avunurum her cumartesi kitap tüccarlarıyla

Dünyayı kurtarmaya yeminli üç beş adamla

Egolar tokuşur akıl çukurunda kıvranırken zaman

Yine teraziye girmedi aşk ergen cesaretiyle

Öğle ile ikindiyi cem ettirdi ümmetin ahvali

Nerede düşmüşse oradan kaldıralım dedik ülkeyi…