Bizim coğrafyada herkes birbirinden fazla ölür

Dalından düşse cemre pencerelerde kar görünür

Bizden olanı bize uzaklaştıran neyin mirasıdır ki

Azaldıkça anlıyoruz babalar kimin kurşunuyla ölür.

Onaramadık sızılarımızı nerede düştük demekten

Çıldırdı sabır iyice şah damarımızda beklemekten

Yorulduğunu söyleyen ayaklara sorun kime koşmuş

Züleyha’nın elidir kaderimiz, tutunur gömleğimizden.

Ürkütüp yüzlerimizi talan edilen tarihin içine koyan

Mahcup ediliyor hicab eskiye kıyasla şimdiki zaman

İnmeliyiz tepelerden yaşamak kıymetini bilerekten

Biz tutarsak nehirlerin elinden belki de anlaşır insan.