Bilirim bahçende güller hiç solmaz senin

burada kuruyor her şey çocuklar dahi

imansız uçaklar göğümüzü deliyor da

tuhaf

Müminler aldırmıyor buna.

Mayına basan mülteci ne düşünür sınırda

kızma ama böyleyim artık dünyaya her dokunuşumda

ağladıydım güldürdün, güldüysem ağlattın

bilmedim hiç elinin tersinden ve sıcaklığından başka

sana koşarken kan kustum diye dönerim sanma

kalbimi söküp fırlatmışım bir kere sana

hayat serin, insanlar yakıcı, kuş sesleri enfes

sadece bir iğde ağacı bulup biraz dertleşmem gerek

İnsan aradığını bulamaz, doğururmuş onu

bütün yollar sana varmak için çıkmaza girermiş

ve hep önce yazılırmış merhametin adı cefadan

gökten katran bile yağsa rahmetmiş

bunları hep iyice anladım, hayret!

Acıya bağımlı kaldım dirilmek gelmiyor içimden.