Kulaklarında cam şangırtısı, yüzünden

Bir tüyün kuşu olmalı süzülüp incinen mor dargınlık

Köreltir gölgeni, dilin yazmadığı kalem

Kalemin yazmadığı kesikler dilim, gülümse cânâ!

Taş basamak ve hüznün eprimiş boşluğu

Kulakların tekerrürden hay aksi nur

Sesin gri mermeri bu, akşam serinliğini ör/ten bir

Hırka olsaydı şerefli, omuzlarında salınan

İsmail kurban olmadan yetiş, batıyor

Kemik/ten

Göğsüne kırılan namlu, gülümse cânâ!