Onu tanıdığına emindi ama nereden? Nedense adama baktıkça Kerem’i hatırlıyordu. Adam, tekrar ona hizmet etmek için eğildi; o ise tekrar engelledi onu. Kerem, evet Kerem! Kerem’le geçen ay hastanedeyken bu adama, Kerem’in tabiriyle hizmet, yardım etmişti.
-Oğlum, bu adama hizmet edeceksin de sonra sen de yaşlanacaksın da Allah da sana hizmet için bir genci lütfedecek… Biz daha yirmi bir yaşındayız, o zamana kadar daha… diyerek gülmüştü Kerem.
Emindi, aynı adamdı, nedense gençleşmiş, vücudu dinçleşmiş, çevikleşmiş, görkemli bir hâle bürünüvermişti. Kendi karnına, ellerine ilişti gözleri. Parmakları kalınlaşmış, göbeği hafiften çıkmıştı. Adam, hizmet için yeniden eğildi; bu sefer dayanamadı:
-Amca ne yapıyorsun, yaşlı başlı adamsın, olur mu? dedi. İhtiyar:
-Burada hepimiz 33’ündeyiz, dedi.
Paylaşım
Fotoğrafta bir kız çocuğu sabah uykusunun mahmurluğuyla, boğarcasına annesinin boynuna sarılmış uyuyordu. Gece rüyasında gördüğü babasını annesinin içinden çıkarmak için.
-Bunu da nereden çıkardın!
-Aynı karede ben de uyumuştum.
Takva
Yağmur yağarken yapılan dualar kabul oluyordu. Uzun zamandır dua edemiyordu. Her yağmur duasında, önceden ayarladığı ses kaydını açıyordu.
Ortak Dil
Alışveriş merkezinin geniş stantlarında üç arkadaş dolaşıyordu. İri, uzun boylu olanı hem diğerlerinden daha az esmer hem de daha sıcakkanlıydı. Özellikle o, mağazada onlardan başka kimse yokmuşçasına pervasızca, rahat, doğal şekilde konuşuyor, diğerleriyle şakalaşıyordu. Kıyafetleri Arap olduğunu gün gibi ortaya çıkarsa da konuşma tarzı, hareketleri, yüz ifadeleri hep batılıları hatırlatıyordu. Acaba hangi ülkedendiler? Oların nereden geldiklerini git gide daha merak eder olmuştum. Onlarla iletişim kurmak istiyor ama tavırlarını takındığı kişilerin diliyle konuşmaya katlanamıyordum.
Tam tanışmaktan vazgeçiyordum ki sempatik uzun boylu olan hapşırdı ve yine umarsızca yüksek bir sesle elhamdülillah, deyiverdi. Hemen yüzümü dönüp: Yerhamükallah, dedim. O; çevresine inat serbest konuşan, vurdumduymaz davranışların sahibi adamın gözleri uzağındaki beni seçiverdi, yüzünü yaygan bir gülümseme sardı, kocaman, uzun kollarını iki yana açtı, kocaman bir yehdine ve yehdikümüllah haykırdı. Gözlerimizdeki ışığın orada olan herkesi ve her şeyi silikleştirdiğini, yalnız ben ve onu bıraktığını ikimiz de hissettik. Benden devamını bekledi, onun dilinden bildiklerimin sadece bunlarla sınırlı olduğunu anlamış olacak ki ben ona mahzun bakarken başparmağıyla okey işareti yapıp sırtını döndü, gitti.

