Zulüm Çağında Katarakt
TEMMUZ Sayı: 36 - Ekim 2019

Ben Miguel Serveto kırk iki yaşında İspanyol

Rab beni kendi katında ağırlasın

İbnün-Nefis de beni affetsin

Alın teri göz feri mürekkeple yazdığım

Müsveddelerimle kılçıklı gevrek meşelere yedirildim

Yakıldım gören olmadı ölü toprağına karıştım

Alev doydu iliklerime zalim duruldu mu bilmem

İstenmeyen bir is bir nefes genizlerde

Ölü bir öksürük engizisyon menfezlerinde

Rüzgârla beslenen yel değirmeninde

Öğütülünce arkamdan ağlasaydı bir kimse

Gözlerine bulut inmeseydi el âlemin

-Ki zulüm çağında herkes katarakt olur

Keratin kask mask pazarı hemen kurulur

Ön çapraz bağları yırtılır yatalak olur-

Bir çocukluk rüyasından gülüşler araklardım

Ergen duruş kayıtta kalır hak için

Amatör armatörün denizlerine dalardım

Meryem olur kehribar beğenir

Davut olur demir döğer, zırh kuşanır

Dinmeyen nefesimi rehin tutar

Yusuf olur gömlek bakardım.

Osman Sevim Arşivi