"Yazın en sıcak günüydü. Karnemdeki zayıflar mıydı beni terleten yoksa güneşin kızgın ateşi mi, bilmiyorum. Elime alır almaz katlayıp cebime koyduğum kâğıt parçasıyla uzaklaştım okuldan, bir daha hiç dönmeyeceğimi biliyordum sanki. Ne tüm gün takıldığım gözlüklü Ferit'le ne de okulda en çok konuştuğum Zeynep Öğretmenle vedalaştım. Öylece kaçıp gittim okuldan."

Para kazanmak istiyordu, hırslıydı. Ailesine bakabilecek tek kişi oydu. Gülünce mavi gözlerinde gökkuşağı açıyordu. Ona dükkânda yapabileceği bir iş verdim. Önceleri ufak ufak becermeye çalışıyordu her şeyi. Sonradan etrafı bile düzene sokmaya başladı. Ne iş versem yapıyor, asla geri çevirmiyordu. Bir akşam dükkânı kapattıktan sonra markete gittik beraber. Eve alışveriş yapacağımı, onu da yardım için çağırdığımı sandı önce. Girişten aldığım market arabasını doldurmaya başladım. Bir eve ne lazımsa yükledim arabanın içine.

O, sessiz ve sakin yanımda duruyordu öylece. Gözlerinden akan hüzün, alışveriş arabasını doldurmaya yetiyordu. Kendine ne istiyorsan alabilirsin, dedim; sesimdeki titrekliği saklamaya çalışarak. Başını, yok anlamında iki yana salladı. İtiraz edince dayanamadı. Orta reyona doğru yürümeye başladı. Kek, çikolata falan alacak herhalde diye geçirdim içimden. O yaştaki bir çocuk başka ne isteyebilirdi ki. Rafların birinden aldığı altılı çay bardağını göstererek:

Kendim için değil, evde çay bardağı yok, dedi.

Anneme götüreceğim.

Bu sözcükler onun ağzından dökülmüştü ve ben önümde yığınla mutfak malzemesiyle kalakaldım. Ona ne isterse alabileceğini söyledim ve istediği tek şey altılı çay bardağıydı. Aldıklarımı kasadan geçirirken içimdeki boşluğu dolduracak bir şeyler arıyordum. Kutunun içindeki bardaklar tuzla buz olmuş, kalbime batıyordu.

On yedi yaşında bir delikanlı, o akşam annesine altılı çay bardağı götürecekti. Belki de bir annenin aldığı en güzel hediye olacaktı o. Ve kim bilir ne keyifli içilecekti o bardaklara konan çaylar. Elimde yığınla poşetle delikanlıyı evine bırakırken düşünecektim, en az o çaylar kadar lezzetli çaylar içebilecek miydim? Her şeyi bir kenara iterek, annemin yüzünde açan çiçeklere sebep olabilecek miydim? Bir çay bardağında huzuru getirebilecek miydim yuvamıza?