mülteci çocuklarına

uçtu geldi

ta uzak yollardan

bir kuş, kınalı

kondu dallarıma

yaralı ürkek

toz topraktı

yol kokuyordu, uzun

bakındı etrafına

donuk titrek

uçacakmışcasına

her an

pırr diye

kalakaldı bir süre

toparladı kendini

çıktığı kadar avazı

başladı çığırmaya

içli yanık

yapamadan daha

hiçbir şey

uçtu gitti ansızın

bilemedim

ne yöne

yaralandı gövdem

çiçeklerim soldu

kurudu dallarım

meyvelerim döküldü

ıssız kaldım, tek

gelecek bir gün

dönecek sevinçle

şakıyacak dallarımda

söyleyecek şarkısını, gene

su yürüyecek

gövdeme

yeniden..