yalnızlıktan yaratarak kanıtlar bitimsizliğini

nicedir kesilmiş rızkı da tüketir gönlündekini

çarşısına vardım gözlerimi eski güneşlere kısarak

ömrümü pey eyledim şiire sessiz harflere basarak

hüznün kara neşvesine bürünüp de bulaştırayım

diye diye söz taşında kalem biledim durdum

ah ki yağmurlu perçemi kalbe dokunan suzan

duruşu alıngan maviler gidişi karlı bir dağ kapsayan

iyiliği ve incinmişliği unutmanın hasılasıdır babamız

lakin yenilirse o biz de yenilmiş sayılırız