Bende idam mahkûmunun bilgeliği var:

Hiçbirşeyim yok bana sahip olabilecek,

son dileğimi bile kanımla yazdım:

“Ey şarkımın sakinleri, suya itimat edin!”

Ve uyudum yarınımla delik deşik ve taçlanmış…

Düşledim ki yeryüzünün kalbi daha da büyük

haritasından,

daha aydınlık aynalarından ve darağacımdan.

Kayboldum beyaz bir bulutta

beni alan yukarılara

bir hüdhûd gibi ve rüzgar da kanatlarım.

Şafak vakti uyandırdı beni

gece gardiyanının haykırışı

düşümden ve dilimdem:

yaşayacaksın başka bir ölüm daha,

öyleyse değiştir son dileğini,

idam vakti ikinci kez ertelendi

sordum: ne zamana?

dedi ki: bekle daha çok ölüne dek.

dedim ben de: Hiçbir şeyim yok bana sahip olabilecek

son dileğimi bile kanımla yazdım:

“Ey şarkımın sakinleri suya itimat edin”

Arapça’dan Çeviri; Aydın Ünlü
“Yaptıklarından Dolayı Özür Dileme” Kitabından