SELAHADDİN E. ÇAKIRGİL

SELAHADDİN E. ÇAKIRGİL

''Ebu Leheb'' ve ''Ebu Cehil'' öldü diyorlar; Onlar hâlâ da kıtalar dolaşıyor

(Pazar günleri, bu sütunu okuyucuların görüş, eleştiri ve tavsiyelerine tahsis ettiğimizden, bu Pazar günü de bir diğer 'Hasbihal'le devam edelim: )

*

*İstanbul'dan Tâhir Kerimoğlu, Samsun'dan Reha Pehlivanoğlu ve Mardin'den Mustafa Ergin isimli okuyucular aynı konuda yazmışlar, diyorlar ki: 'Bilindiği üzere Hz. Peygamber (S)'in veladet (dünyaya geliş) yıldönümü dolayısıyla iki hafta kadar önce kutlanan Mevlid Kandili etrafında zihinlerde yerli-yersiz ve de hedefli ve hedefsiz, gelişi-güzel ya da ne dediğini bilen belli hedefler doğrultusunda, yazılar yayınlandı; özellikle de, inanç konularında hassas olan genç nesiller hedef yapıldı; yanlış mı düşünüyoruz?'

--Bu konuda belirtelim ki, İslam hukukunda, fıkhında, haramlar ve helâller vardır, ve amma, hakkında haram veya helâl olduğuna dair açık ve kesin hükümler olmayan bir alan daha vardır ki, o alan, ibaha alanıdır, mübahlar vardır.. Mübahların yapılması, yapılış niyetlerine ve sonuçlarına doğru veya yanlış olarak, yani sonuca ve o sonucu ortaya çıkaran niyetlere göre bir değerlendirme de yapılır.. Yani, hukukî şekil açısından haram veya helâl olduğuna dair bir hüküm bulunmayan , mübah olan konular, kelime oyunlarıyla veya kötü niyetli kimselerin kurnazlıklarıyla sahneye konulur ve bundan âmme nizamı, ya da kamu düzeninde bir takım rahatsızlıklar çıkarsa; kişiler, o durumda, 'Benim yaptıklarım mübah alana dahildir' gibi kaçamaklara sığınamaz. Çünkü, o , hakkında zâhiren açık hükümler bulunmayan 'mübah'lar, sosyal hayatın huzuruna ve adalet anlayışına aykırı sonuçlar veriyorsa, o konularda da gereken düzenlemeler yapılır.

*

Bazı çevrelerim sosyal medyada veya matbuatta, 'veladet kutlaması yoktur..' gibi değerlendirmelerine, dikkatle ve ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Bu gibi kutlamalar, kötüye kullanılmıyor ve de sağlıksız sonuçlar vermiyorsa ve bir toplum hayatında güzelliklerin alanlarına dair müdahaleler de ayrıca değerlendirilmelidir..

Bu vesileyle genç nesilden okuyuculara, önce bazı terimleri açıklamak gerekiyor. Allah'u Teâlâ'ya yapılan duaya, yakarışa, 'münacaat' denilir..

Hz. Peygamber (S)' konusunda medhiye/ övgü şiirlerine de 'na't' (veya naat) denildiğini hatırlayalım..

'Mehmed Âkif' merhûmun 'Safahat'ında yer alan 'Bir Gece' şiirinde de o 'kutlu veladet' işlenir. Âkif'in o güzel şiirini tekrar okuyalım:

*

BİR GECE

'Ondört asır evvel, yine bir böyle geceydi,

Kumdan, ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!

Lâkin, o ne hüsrandı ki; hissetmedi gözler;

Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!

Nerden görecekler? Göremezlerdi tabiî..

Bir kere, zuhûr ettiği çöl, en sapa yerdi;

Bir kere de, ma'mûre-i dünyâ, o zamanlar,

Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.

Sırtlanları geçmişti beşer, yırtıcılıkta;

Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!

Fevzâ bütün âfâkını sarmıştı, zemînin

Salgındı, bugün Şark'ı yıkan, tefrika derdi.

Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz,

Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!

Bir nefhâda kurtardı insanlığı o mâsum,

Bir hamlede 'Kayser'leri, 'Kisrâ'ları serdi!

Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;

Zulmün ki, zevâl aklına gelmezdi, geberdi!

Âlemlere, rahmetti, evet, 'Şer'i mübîn'i,

Şehbâl'ini adl isteyenin yurduna gerdi.

Dünya neye sâhipse, onun vergisidir hep;

Medyûn (borçlu) ona cem'iyyeti, medyûn ona ferdi..

Medyûndur o mâsûma, bütün bir beşeriyyet...

Yâ Rab, bizi mahşerde bu ikrâr ile 'haşr' et.'

*

Merhûm Âkif'in şiirinden sonra, Ârif Nihad Asya merhûmun insana 'siyer-i nebi' tarihinden satırlar okunuyormuş gibi duygular veren, 'Naat' isimli uzuun şiirini de okuyalım:

'Naat

Seccâden kumlardı.

Devirlerden, diyarlardan gelip,

Göklerde buluşan

Ezânların vardı!.

Mescid mu'min, minber mu'min...

Taşardı kubbelerden tekbir,

Dolardı kubbelere, 'Âmin!'..

Ve mübarek geceler dualarımız;

Geri gelmeyen dualardı..

Geceler ki, pırıl-pırıl

Kandillerin yanardı..

Kapına gelenler ya Muhammed,

-Uzaktan, yakından

Mü'min döndüler kapından...

Besmele, ekmeğimizin bereketiydi;

İki dünyada aziz ümmet,

Muhammed ümmetiydi...

Konsun yine - pervazlara

Güvercinler,

Hu hû'lara karışsın

'Âmin'ler,

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fatiha'lar, Yâsin'ler..

Şimdi seni ananlar,

Anıyor ağlar gibi...

Ey yetimler yetimi,

Ey garipler garibi;

Düşkünlerin kanadıydın,

Yoksulların sahibi..

Nerde kaldın ey Resul,

Nerde kaldın ey Nebi!..

Günler ne günlerdi,

Yâ Muhammed!..

Çağlar ne çağlardı;

Daha dünyaya gelmeden

Mü'minlerin vardı...

Ve bir gün ki, gaflet,

Çöller kadardı..

Halime'nin kucağında,

Abdullah'ın yetimi,

Âmine'nin emaneti ağlardı..

Hatice'nin goncası

Aişe'nin gülüydün..

Ümmet'in göz bebeği

Göklerin Resulü'ydün..

Elçi geldin, elçiler gönderdin;

Rûhunu Allah'a; elini ümmetine verdin,

Beşiğin, yurdun, yuvan

Mekke'de bunalırsan;

Medine'ye göçerdin..

*

Biz,

Bu dünyadan nereye

Göçelim ya Muhammed!

Yeryüzünde riyâ, inkâr, hıyanet

Altın devrini yaşıyor...

Diller, sayfalar, satırlar

'Ebû Leheb öldü!' diyorlar;

Ebû Leheb ölmedi ya Muhammed!

Ebu Cehîl; kıt'alar dolaşıyor...

Neler duydu şu dünyada

Mevlidine hayran kulaklarımız;

Ne adlar ezberledi ey Nebi!

Adına alışkın dudaklarımız..

Artık yolunu bilmiyor,

Artık yolunu unuttu

Ayaklarımız..

Kâbe'ne siyahlar

Yakışmamıştır ya Muhammed!

Bugünkü kadar!

Hased, gururla savaşta;

Gurur; Kaf dağında derebeyi..

Onu da yaralarlar kanadından

Gelse bir şefkat meleği..

İyiliğin türbesine,

Türbedar oldu iyi..

Vicdanlar sakat

Çıkmadan Yâ Muhammed yarına!

İyilikler getir, güzellikler getir

Âdem oğullarına...

Şu gördüğün duvarlar ki

Kimi Taif'tir, kimi Hayber'dir...

Fethedemedik Yâ Muhammed

Senelerdir...

Ne doğruluk, ne doğru;

Ne iyilik, ne iyi;

Bahçende en güzel dal,

Unuttu yemiş vermeyi...

Günahın kursağında

Haramların peteği..

Bayram yaptı yabanlar

Semave'yi boşaltıp;

Save'yi dolduranlar

Atını hendeklerden, bir atlayışta,

Aşırdı aşıranlar..

Ağlasın Yesrib! (sonralardaki- şimdiki ismiyle, Medine)

Ağlasın Selmanlar...

Gözleri perdeleyen toprak,

Yüzlere serptiğin topraktı...

Yere dökülmeyecekti ey Nebi!

Yabanların gözünde kalacaktı!

Konsun , yine - pervazlara

Güvercinler,

Hu hû'lara karışsın

Âminler,...

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fatiha'lar, Yâsin'ler...

Ne oldu ey bulut,

Gölgelediğin başlar?

Hatırında mı ey yol,

Bir aziz yolcuyla

Aşarak dağlar, taşlar

Kafile kafile, kervan kervan

Şimale giden yoldaşlar....

Uçsuz bucaksız çöllerde

Yine izler gelenlerin;

Yollar gideceklerindir....

Şu tekbir getiren mağara,

Örümceklerin değil;

Peygamberlerindir, meleklerindir.

Örümcek ne havada

Ne suda, ne yerdeydi

Hakkı göremeyen

Gözlerdeydi

Şu kuytu cinlerin mi, perilerin yurdu mu?

Şu yuva ki bilinmez;

Kuşları hüdhüd müdür, güvercin mi?

Kumru mu?.

Kuşlarını bir sabah,

Medine'ye uçurdu mu?.

Ey Abva'da yatan,

Bahçende açtı dünyanın

En güzel gülü;

Hatıran uyusun çöllerin,

Ilık kumlarıyla örtülü..

Dinleyene hâlâ

Çöller ses verir....

'Yâ leyl!' susar,

Uğultular gelir...

Mersiye okur Uhud,

Kaside söyler Bedir;

Sen de bir Hac günü

Başta Muhammed (S), yanında

Ebû Bekir,

Gidenlerin, yüzbin olup dönüşünü,

Destan yap, ey şehir!

Konsun, yine - pervazlara

Güvercinler,

'Hu hû'lara karışsın

Âminler,...

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fatiha'lar, Yâsin'ler...

Vicdanlar sakat

Çıkmadan, ya Muhammed, yarına!

İyiliklerle gel, güzelliklerle gel,

Âdem oğullarına...

Yüreklerden taşsın

Yine imanlar!

Itrî, bestelesin 'tekbir'ini;

Evliya okusun, Kur'an'lar..

Ve Kur'an'ı göz nuruyla çoğaltsın

'Kayışzâde Osman'lar...

Na'tını (Şeyh) Galib yazsın, mevlidini

Süleymanlar..

Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle

Geri gelsin Sinan'lar..

Gel ey Muhammed!

Bahardır

Dudaklar ardında saklı

'Âmin'lerimiz vardır..

Hacc'dan döner gibi gel..

Mîraç'tan iner gibi gel...

Bekliyoruz yıllardır!

Bulutlar kanat, rüzgar kanat;

Hızır kanat, Cibril kanat,

Nisan kanat, bahar kanat;

Âyetlerini ezber bilen,

Yapraklar kanat...

Açılsın göklerin kapıları

Açılsın perdeler, kat kat..

Çöllere dökülsün yıldızlar,

Dizilsin yollarına

Yetimler, günahsızlar..

Çöl gecelerinden yanık

Türküler yapan kızlar

Sancağını saçlarıyla dokusun;

Bilâl-i Habeşî sustuysa;

Ezânlarını Davud okusun!

Konsun, yine - pervazlara

Güvercinler,

'Hu hû'lara karışsın

Âmin'ler,...

Mübarek akşamdır;

Gelin, ey Yâsin'ler...

*

Ali Diyarbekirî imzasıyla yazan okuyucu da diyor ki: Biz ümmet olarak birlik olamadık ; başsız bölük pörçük bir haldeyiz. Emperyalist-müstekbir küfür güçleri istediğini yapıyorlar, bizim zaafiyetimizden dolayı...Halkı Müslüman olan ülkelerin çoğunun başına zâlim iktidarlar zorla ya da halk kandırılarak gelmiş.. 'Kabul edenler/ etmeyenler' ve ' kabul edilmiştir' hükümleri gibi sahnelerle.. Batıl güçlü olmamasına rağmen, biz fırsat veriyoruz. Biz güçlü olmalıyız ve esas güç sahibine, Allah'a sığınarak..

*Hollanda'dan İbrahim Turgut isimli okuyucu da özet olarak.. 'Yazılarınızı daima okuyorum ve müstefid oluyorum. Sizinle Almanya'da tanışmıştık..Hayırlı hizmetler diliyorum..' diyor.

Bilmukabele selamlarımızı sunuyoruz..

STAR

YAZIYA YORUM KAT
Önceki ve Sonraki Yazılar
SELAHADDİN E. ÇAKIRGİL Arşivi