Genç kadın uyumadan önce kitabından bir bölüm okudu. Başucundaki komidinin üzerine kitabı bıraktıktan sonra ışığı kısıp her zamanki uyuma pozisyonuna geçti. Birkaç dakika içinde uykuya dalmıştı bile.

Sabah uyandığında dün akşam bıraktığı kitabı yerinde bulamadı. Yanlış hatırladığını düşünerek odadan çıktı. Bu gün pazartesi olmalıydı. Bir şeyler atıştırmak üzere mutfağa indikten sonra işe geç kalacağını düşünüp hazırlanmak üzere odasına geçti. On dakika içinde hazırlanmıştı bile. Arabasını çalıştırıp hızla evden uzaklaştı.

Akşam yorgun bir şekilde eve geldikten sonra odasına çekildi. Üzerini değiştirip kitaplığından bir kitap seçip okumaya başladı. Uykusuna yenik düşmek üzereyken kitabı komidinin üzerine bıraktı ve ışığı kıstı.

Ertesi sabah uyandığında komidinin üzerindeki kitabı göremedi yine. Evde kendisinden başka kimse yoktu. Kuşkulandı. Evin bütün odalarını aramayı düşündü ama hemen vazgeçti. Birkaç dakika içinde evden çıkmış olması gerekiyordu. Alelacele giyindi ve kendisini arabasına attı.

İşe vardığında odasına koşarken ayakkabılarının çıkarttığı ses ofisin koridorlarında yankılanıyordu. Yanından geçen herkes şaşkınlıkla kendisini seyrederken oralı olmadı bile. Aklı iki gündür evde olanlardaydı.

Kısa sürede unuttu olanları. Akşama kadar iş yoğunluğundan bir şeyler yemek bile aklına gelmemişti.

Akşam eve geç saatlerde döndüğünde yeni bir kitap aldı raftan. Okumaya başladı. Biraz okuduktan sonra aklına müthiş bir fikir gelmişçesine yerinden fırladı. Mutfağa girip takvime baktı. Salı yazıyordu.

“Doğru,” dedi içinden. Kâğıdı koparttı. Ayın on beşi yazıyordu. Banyoya gidip kâğıdı aynaya yapıştırdı. Böylelikle yüzünü yıkarken görecek ve aklından çıkmayacaktı. Odasına gidip huzurla uykuya daldı.

Sabah kitabı kontrol etmeden evden çıktı. Bir müddet merak ettikten sonra unuttu. Akşam eve geldiğinde ilk önce odasına koştu. Kitap yerinde değildi.

“Dün ayın on beşiydi, günlerden salıydı” dedi. Takvime baktı. Ayın on altısı, günlerden Salı. Korkmaya başladı. Takvim yaprağını incelerken nisan ayı olduğunu fark etti. Banyodaki aynayı hatırladı. Merakla banyoya girdiğinde aynadaki takvim yaprağının olmadığını gördü.

Çok uykusu gelmişti. Saatini biraz erkene kurup uyumak için yatağına yattıktan saniyeler sonra gözlerini kapattı.

Sabahleyin uyandığında yavaşça kalktı yerinden. Çok acele etmeden hazırlanıp mutfaktan ekmek arasına peynir koyup çantasına yerleştirdi. Kitaplığının raflarında ajanda aradı fakat bulamadı. İnce bir defter vardı sadece. İlk sayfasını açıp tarih attı. Takvime bakıp kontrol ettikten sonra kısa bir günlük plan yazıp defteri çantasına atıp evden ayrıldı.

O gün yaptığı plana uygun geçirdi saatlerini. Akşam da okumayı planladığı kitabı aldı eline. Okuması gereken sayfaları okuduktan sonra ışığı kısıp uykuya geçti.

Ertesi gün sabah uyandığında akşam başucunda bıraktığı kitap yerinde duruyordu.