I.

Sarsıldı inandıklarım

Uçtu güvercinlerim kanat çırparak

Bir tüy düştü gökten hafızamın yüzüne

Yeşerdi cümlelerim

Batırdım kalemi gövdeme

Sızıyor mürekkebi kanayan yerlerimin

Kalbimde kışlak göç çuvalları

Yaz döşemeleri derli toplu

Savruluyorum oradan oraya hey!

Nerede bitecek kafamın içinde dolaşan göç

Yerleşik rüyalar görmek istiyorum

II.

Sarsıldı inanmadıklarım

Savruldu kelimeler zincirleme nefesle

Yalanlar maskesi düştü alnıma soysuz

Zor oldu sökmesi kalbimden

Kırılan dökülen ne varsa toplama kalsın

Karışsın ak pirincin içine beyaz taşlar

Hiçbir yalan siyah olmadı ki

Petrol siyahtı

Fakat beyazdı Amerikan silahları

Çalınan minarelerin kılıfları sonra cennet incisi

III.

Sarsıldı ak saçlarım

Hakiki tek yıldızım benim

Sizin görmediğiniz beyazlarım güvercin oldu

Mısır beliği ninnilerim de terk etti beni

Çok oldu insan sesi girmeyeli yaşlı hanemden

Ve inanmayalı çok oldu televizyonlara

Ölsün renkli yalanlar!

Yaşasın yalnızlığın huzurlu saadeti

Saatleri kurdum tüm inandıklarıma

Bütün kırılgan terk edişlerimi temizleyerek

IV.

Sarsıldı siyah mürekkebim

Kuruduktan sonra kırmızı karası kanım

Tükendi siyahın da bütün tonları

Umutsuz siyahlar çok ağladı yalanlarına

Süt beyaz dişleri çıktı kalplerinden

Sancı sancı temizlendi

Fakat yalanlar değil yalanlar asla!

İnandıkça var olacak kısır döngü

Var olacak Afrika’yı aç bırakan Allah

Zenginlerin daha şanslı olduğu sonra

Ak pirinçli beyaz taşlar kanatacak her yeri