Bu yaşa erdim bana nerelisin diyorlar

Ben dünyalı garip Eylülün akşamında

Sirkeci gibi yerden bakarken dünyaya

Doğduğum şehirden çok çok uzakta

Anamın gözyaşları ince hastalık halleri

Ama nereliyim acaba desem kendime

Bir garip dünya yolcusu söylesem

Şaka yapsam latife çaksam panolara

Suçüstü yapsam kendimi âlemin yüzüne

Olmadı. Bu defa nasıl olduysa ya siz diyerek

Bir laf çıkmasın mı ağzımdan karşı tez olarak

Amanın bir konuşuk şelalesi altındayım gibi

Peşi sıra yuvarlanan sözcükler eşliğinde

Peki, ne olacak bu memleketin hali

Ne olacak rüzgârın önünü kesen dikintiler

Ne olacak ezilmiş halkların çığlıkları

Ne olacak başıma konmamış talih kuşu

Bir bir yazıyor kiramen kâtibin melekleri.

Kaçmak olmaz sevgilinin kalbini kırmak olmaz

Düşmanın hilelerini çözmek için bir gayret

Bir uyanık bilinç kaç mısralık şiir çıkarabilir

Kahrolsun içimdeki kırgınlığın kapısını kırıp

İman kuvvetiyle donatıp kendimi

Çıkayım karşısına edebi huruç hareketi ile

Bu sinsi bu düzenbaz, varlığımı küçümseyip

Çevremi sarmış oyunlar kurmuş olanın.

Bunu iyi bilmek bunu uyanık bir akıl ile

Çözmek gerekiyor.

Ben nereliyim nerelisin bu dünya kimin mülkü?

Var olmak dünya halidir kendini yaşamaktır

Verilmiş bir hak olarak Tanrı tarafından

Tanrım beni gözet.