güzel bir kenti boyuyor yüzüm

annemin ellerini tutup sarıyor ilkbahar

dilimde iyileşmesini beklediğim yara

öldürüyor beni, her sancısını tuttuğum an

sesleniyorum üzerimde gezen gözlerine

gözlerin, beni ruhuma taşıyan iki büyü

iki koca kalp sancısı, iki yaralı bakış

üfleyerek soğutuyor yüzümdeki alevi

annem, ki o bir kar tanesi kış toprağında

şarkısını söylüyor, duyuyorum gülüşünü

gölgesinde bir çınar büyüten kalbim

sessizce söylüyor şarkısını annemin