yanılmışım

göğsümde uyuttuğum kuş simurg değilmiş

yamaladığım zaman bir saat gün gelir dururmuş

taşıdığım

acılar bir iğne deliğinden geçer

demiri yumuşatan ses

Davut'un gövdesinde zırhmış

Süleyman'ın emrini taşıyan rüzgâr

kapatır belki kanayan sığlıklarımı

anladım

Musa'nın asasında gizli yılanlar

insan kaç kere konuşur taşlarla kayalarla

dağlar yıkılınca anlarsın

aşkı yalnız bir surete sığdıramazsın

çektiğim

taşlar gökyüzüne selam durur

hiç durmasa da yağmurlar

toprak kokusuna sığınır damlalar

bir tek İbrahim'in bağrında açılırmış ağustos gülleri

korktuğum

ölüm kıyamete kadar yangındır yanacak

dağlar Yahya'ya haber yollar

ömür ölümün ipinde salıncak