dağıldım, ayrıntıdan cayınca yörem

kahvesi içilecek bir boşluk aradım yüzümde

bir şiirimde bulmuştum, çok insan geçti

bolca kırıntın kalmış -ama bir yerimde-

insan düşe kalka sanırdım, böyle değil

kızaran bir gün görsem hemen boğulurdum

bir yere değdi ayağım, belki annemdi

rastlayınca kardeşimin gözlerine, yoruldum

bu aylarda derim boş bir salıncak

dövünüp ağlayacaktı gençlik ağımda

bir çocuğun mu, bir ölünün ya bir bunak

özürleri kavruldu iki yanağımda

nereye dokunsam artık kırılır çocuk,

rüyalarımın olmazını, düşün, kış niyetine

bin hicâz makamı ve bin haziran

dağıldı içimin mahremiyetine