en kirli taşlara düşsün yağmurlar

sular durulsun ve ben kıvrıla kıvrıla gideyim

kurtulsun eskimiş ahşaplarda bir bunamış gibi

oturmaktan ihtiyar adamlar

gülgün bir baharı karşılasın

güneşi alınlarında taşıyan münzeviler

dökülen bir sırrı toplasın yârin bahçesinden

avucunda bir gül yetiştirenler

ah bana biraz su

kışı çıkaracak dilimdeki peltekliği giderecek

ağaç yaprakları hışırdayınca kalbe sökün edecek

pıtırcık kuşları eleğimsağma yağmurlar

sayha sayha düşecek

parasız yatılının izbe koridorlarına

ah bana biraz su

sanrıları ateşe verip

mavileri dolduracak avuçlarıma

ah kuzum sıkça gel bize

uykuları kovalasın havariler

yaz gelmiş gibi havalansın turnalar

senin derdin benim derdim olsun

bir aşk sancısı gelip otursun otağımıza

akşamın alacası yıkasın balkıta balkıta kalpleri

destanını bülbüller yazsın

doru taylar terkinde götürsün dağlara sevdiceğimizi

ah kuzum gelirsen saklanacak yerimiz kalmaz

dilimizde kırk leke

mendilimizde kan izleri

bilmem kaç kez ısırılmış aynı delikten

göğsümüzde türedi tanrılar aya karşı

kuzum daha sıkça gel bize

gelirsen suyun akışı değişecek

belki inkılabı muştulayacak

boşluğa söylediğimiz türküler