İsmi bilinmeyen bir çocuk sandukası

Sanki böyleyim sonsuz uzakta,

İnsanlar geliyor dünyadan bana

Sözleri sıcak, kalpleri soğuk

Buradan belli, güzelliği, ölümün.

Morg ile mescit aynı katta hep

Herkes ömrünün tek öğrencisi,

Yoksul ve yorgun olanlara bak

Düşerken bile düşünür seni.

Yüzüme dünya değdi, üzgünüm

Emek vermiştim verdiler ziyan,

Hepiniz haklısınız, haksız olayım

Başak güzeldir, anız olayım

Hasattan sonra hemen yakılan.

Kırk yedi yıldır burdayım bazen,

Kimsemiz kalmadı aşkın yanında,

Anlatmak istersin, susmak iyidir

Yorulmuş durmuş ağaçlar arasında.