İnsan nasılsa öyledir dünya

Kurtlanmış meyveler, ısırırsın da –

Finanskent Cami, artık böyleyiz

Nereye gitsek çoktan başlamış

Şairler kalmamış kardeşten güzel

Gülden koparılmış gibi kalbimiz.

Ekmek ve tren, yani ikiniz

Eşini gördüm, görmedim benzerini

Yağmurda yürümüştük berat hanımla

Konuşmadan susmak, gitmeden varmak –

Kendinden biliyor, üzülmek bizi.

O derin suların baktığı gözler,

Borcun ödenmesi, gününden önce –

Olsaydın, başlardın, kaldığın yerden

Sesine gelirdi sessiz şiirler.

Ve vapur kalkıyor, yetişiyorsun.

Unutulmaz elbet, temmuz haziran

Arasında sen – bulunuyorsun.

* İbrahim Tenekeci, Görmeden Ölmek, Profil Yayıncılık, Kasım 2016, s. 29-30.