1. Gövdeme kanıp öldürdüm gözlerimi. Bütün günahların ilk sebebiydi çünkü gözlerim...
2. Zinaya yatkın sözcükler seçmek yasaktı dirilişin gövdesinde. Gövdeme kanıp parmaklarımı kestim. Astım bir bir içimdeki putları...
3. Ağlama duvarı içimde emperyalist bir sığınmaydı. Gözlerimin sömürüsü en mahrem yerleri işgal etti çıplak bacaklı çöllerde. Ezdim ellerime sığmayan deve dikenlerini...
4. Gövdeme kanıp öldürdüm gözlerimi. Doğudan geçen bir nehrin ortasında Fatiha okuyordu fakir bir çoban. Bütün zulümlerin ilk sebebiydi çobansız okumalar...
5. Kadınlar masal anlatırdı durmadan üvey çocuklarına. Başka dilde öpmeyi en gizli günah kitaplarında devşiren dervişin gözlerine kanıp baktım sevaba uzun uzun. Astım sonra gözlerimi çocukların gözlerine bakıp...
6. Uzun bir elif makamında he'nin gözyaşlarını gördüm. Âh aldım, yıllarca yalvardım elif'e de he'nin gözlerine kanıp astım gözlerimi elif'in yüreğine...
7. Petrol mavisi kuşlar yaşattım, petrol mavisi limanlar öldürdüm uyurken insanlar geleceklerinde...
8. Gövdeme kanıp öldürdüm gözlerimi. Ne taze memeler kesilmişti, başka dilleri emziren kadınlar. Ne taze bedenler kirletilmişti bazı coğrafyalarda. Yüzlerimi astım teşhir ettim bedenimi sonra...
9. Kemiklerim rüzgârlara bırakılmış yapraklar gibi savruldu hiç bilmediği etleri düşleyerek. Kilise duvarlarında Meryem izleriydi gövdeme kazıdığım eşitlik. Ezdim ellerime sığmayan kaktüs çiçeklerini...
10. Başları kapalı kadınlar yatardı kaldırımlarda. Yazmalarından ince bir kan akardı şehre damlayan. Savundu vicdan kalesini gözlerimi işgal eden lam-elif. Adalet elif, sürgün elif, kurbanlar elif...
11. Nereye baksan hun, nereyi kaldırsan hunhar, hangi kuma savursan seslerini hunhaş. Gövdemin içinde yakılmış bir ağaç gölgesi. Ne kadar haşere varsa astım gözlerime köklerimi kurtarıp...
12. Gövdeme kanıp öldürdüm suskun palyaçoları gösteri toplumundan. Ucuz reklamlar astım sermaye piyasasının yüksek faizli sokaklarına. Karşı çarşılardan boyalı yüzleri ve sıkı derileriyle asgari ücretler geçiyordu. Çıkardım bütün emeklerimi işten gövdeme kanıp. Gözlerim başka grevlere gidiyordu isyanını kuşanıp...
13. Gece uyurken cesetler astım çocukların parklarına. İnce ipliklerin iğnenin deliğinden geçerken aldığı haldi saatleri sabaha uzatan birleşmiş kuvvetler. Şehrin gövdesine kanıp yaktım dizelerin hepsini. Gizli kitapların satırlarında kıldı namazlarını musalla hâkimleri. Sâlânın sözlerine kanıp kirlettim gözlerimi kırmızı yeryüzüne...
14. Gövdeme kanıp öldürdüm gözlerimi. Bütün günahların ilk sebebiydi gözlerim. Elif’ten ötesini çarmıha germekti dudaklarımdaki İsa. Astım sonra sizleri altın çarmıhlara...
15. Çocuklar diri diri yanarken arafta buluşabiliriz artık tüm bedenlerle. Verin kara maskelerinizi, sokak kan kokuyor, bütün süt dişlerini yedi kabil masal kitaplarının...
