Tutuşturun zamanı kaybolsun çığlık akan içimiz

Harcattık heyecanlarımızı lambasız sokaklarda

Karıştı sonra paslı hançerlerine uyuyan kalbimiz

Yağmur konuşmuyor artık işgal altındaki adamla.

Damarlarımıza sebep veren kan neden susuyor

Kayıplarımıza yaslanmaktan irkilirken rüyalarımız

Çekip alınan döşümüzden neden geri dönmüyor

Ecelini seyrettiğimiz değil mi rüyasına daldığımız.

Lügatten çıkarılsın yenilgi denen şu tembel matem

Kirlenmiş bir elle yazılmayacak artık makul tarih

Beton duvarlara omuz vuranların hakkıdır kalem

Yarılacak tüm denizler, yazılacak beklenen tarih…