Sonbaharda düşen kuru yaprak,

Aklaşan saçlarımda beliren rumuz,

Bilirim gözlerimi kapasam olmayacak

Gönül deryasında kısadır mesafeler

Beni karşıya geçirecek bir dost gerek

Buruşan ellerinin satır arası saklar beni

Gözlerinden akan yaşlarsa temizler

Bahar yakındır, ayak seslerin hatırlatır,

Sen, toprağa düşen ilk yağmur tanesi

Boy boy yükselecek filizlerin müjdecisi

Hatırlayanın yükselir başı göğe doğru

Bana beni hatırlatan bir dost gerek

Yumru yumru beliren hasret ağırmış

Bir kan yaşı ömrü soluyacak

Ağırlaşan yüzüm ve ağaran saçlarım

Her kaybeden çekilir, çekilir sular

Çekilirim ben de, bana beni çeken dost gerek

Bir elif miktarı uzatılan ölüme gebe

Güzeldir ölüm bile bir dost gelince

Sağırlaşırım, ayaklarım ağır aksak

Sıra gelmiştir dost arayan gözlere

-Ki bilirim körleşecek bir dost çıkıp gelmezse