I

Nerede kazaya uğramış kader

Toprak uzak bir ihtimal gibi

Kaldırımlarda ayaklar altına alınmış.

Yine de kayıp hazine vakurluğunda

Pencereye güneşi işleyen anne elleri.

Annesiz perdeler erken solar

Burası yalnızlıktır, ürkütme kuşları

Cennette hep yeşil yanar yetimlik

Sesimden ancak suskun şiirler gelir

Elimden güvercinlere ufaladığım ekmek

II

Yuvayı yapan kuşun gırtlağı dokuz boğum

Bir bebeğin suda çırpınışı ve tertemiz kış ikindisi

Beyaz ıssızlık sağnak sağnak

Toprak, ayetleriyle ağırlaşan uykularda

Zamana birazcık anne merhameti

Şeytana uyup toprağı eşikte bırakırsam

Kitabın ortasına dökülen âhlara karşılık

Ağız dil vermez bir gecede

Göğün kılıcı inecektir kaçak dövüşlere

Ellerimiz göğe açılan perdesiz pencere değil mi