Kibrini dünyanın bizler şiir yazarak kaldıralım dedik

Utanmıyordu efendiler gökyüzünü karaya boyamaktan

Demirden atlarıyla yağmuru yağmalayan savaşlarına

Çürük dünyanın üzerine taştan kalemlerle yokluğu işledik

İstedik ki nehirler seyrini çevirsin yitirdiğimiz zamana

Duyduk ki geceye güneşi çalmaya kalkıyormuş korkaklar

Oysa gecenin kara rengidir güneşimize uyan çağrısını yapan

Şimdi ölüyoruz lakin yine bir şiirle dikileceğiz karşınıza

Oruçlu ağızların suskunluğu rüzgardan mızraktır kötülere

Selam olsun son çağrıyı aşk bilene selam şanlı kavgamıza

İsim isim ölüyoruz lakin coğrafya coğrafya diriliyoruz

Analarının taradığı saçı kardeşleri dağıtsa da ümmetin

Aynı çağrıyla kuruyan boğazlarımız birlikte ıslanır iftar vakti

Kapısında yeşil evlerin kumdan türküleri eser de yeryüzüne

Şimdi şeytana zincir vurmanın, dirilişi mektep yapmanın vakti