Annem, diyorum mesela bir ölüm

böylesine uzlaşımcı olmamalı

ölüm dedim veya komodinin altında

kıvrılmaya kurulu bir halı

yeşilimsi tramvaylar bulunur

ressamın ağzında bense bulutların

hırçınlığına odaklıyorum bulantımı

sonra süzüyorum inci günlerinde

bahçemin ve seziyorum, eriğin

dallarında kırılırken bir çocuk ne kadar

yürüyebilir böyle cansız ve sanrılı

Yavrum diyor biri bunca,

duruşmalarla yankılanmaz her sancı

oysa iki kez düştü ölüm ağzımdan

veya uçurumun aklında

rehin tuttum canımı