Bir yanım oluk oluk ağlıyor
Bir yanım çocuklar gibi şen
Ben de bilmezem ne yaman fırtına
Yüzüme esen meltem
Dizlerim ağrırken dünya omuzlarımda
Taşıtan nedir, yeğni bir mesken
Ezilmiş toprağın çığlığı
Filizine dem tutmuş meğersem
Kızgın bulutlar öfke kusarken
Yeis cirit atar dururdu yağınnımda
Tuğyan hazırlanıyormuş oysa
Diz çökmenin buhranıyla
Ve sen yalın ayaklı çocuk
Kefiyeni yüzüne bağladığında
Kimse bilmiyordu adın Ebu Ubeyde
Zaferin muştusu olacakmış oysaki Heniyye
Nice göçükler sarmış etrafımı
Bir nefeslik boşluklar içinde
Güneş hüzmeleri delip geçerdi
Vızıltıdır kulaklarımda palet sesleri
Sinvar gibi boğuşmak varmış uçan pervanelerle
Yiğitliğin destanı cenk tutmuş
Saraylar kıskançlığın pençesinde can çekişirken
Harabeler selam verir aziz Kudüs’e
