Akletmeyenlere Dünya Bir Lunapark
Haksöz Dergisi Sayı: 408/409

Dünya işte oyun ve eğlence yeri

Rabbim bu gerçeği bildirmişti

Ve gözlerimde soldu baharın renkleri

Akleden kalbimle öne aldım ahireti

Anladım dünya bir sürgün yeri

Özledim sılam olan cenneti

Dünya cezbeden güzelliğiyle bir imtihan

Bu umut tarlasını ekip biçip gideceğiz

Gün gün eriyoruz yeryüzünün eteklerinde

Fani olan bu âlemde bir gün tükeneceğiz

Dünya kaygan bir zemin

Ve insan usul usul ölecek bir gün

Dünyaya geldiğimizden daha anlamlıdır

Niçin yaratıldığımızı anladığımız gün

Bu lunaparkta alışkanlığa dönüşür mutluluk

Bilinsin ki örtülü bir hüsrandır

Dünya aldatır zarar verir geçip gider

İnsan bu işte gafletin gölgesinde

Huzurunu dünya istekleriyle gölgeler

Malı biriktirir iyiliği biriktirmeyi beceremez

Mevsimler gelip geçti hüzünler bırakarak

Yaşadım korkuyla umut arasında kalarak

Bir gün gözlerimden ayrılacak güneşin izi

Çürüyen yanlarıyla elveda dünya

Döneceğim Rabbime bir gül gibi ölümü koklayarak

Bu lunaparkın ışıkları bir gün kapanacak

Sonsuz hayat dünyanın bittiği yerde başlayacak

İşte ölüm insanın unuttuğu gerçek

Din günü istikbal penceresi açılacak

İnsan defterine yazılanların hesabını verecek.

Bünyamin Doğruer Arşivi