Düşen her bombayla aya özlemle bakamıyor çocuklar
Minik yürekleriyle gecenin şiirini dinlemiyorlar
Her çocuk şimdi Gazze’de
Avucunda çığlıklar buluyor
Ölüm titreyen bakışlarla
Dilsiz acılarla
Cesetlerin arasına sıkışmış gün ışığı
Öptüğün gözlerim kanıyor
Tut elimi anne
Güller söze dönüşmüyor
Güneşler vurmuyor gülüşlerimize
Her şeyin bittiği yerde
Bize doğru uzanan bir yol ölüm mü anne
Artık seni göremeyeceğim
Kalbimi denizlere bırakıyorum
Özgürlüğün maviliklerine
Bir tek gözümle gönderdiğim hüzünlü bulutlar
Bir gün gelecek elbet
Sükûtun göklerinde beklenen bulutlar
Ey umutlar içinde süzülen
Yarın bakışlı çocuklar
Bakışınız rahmet getirecek
Sabrın burçlarından
Ey onurlu kardeşlerim
Alınmamış intikamlara sakladım çelikten öfkemi
Şafak sökecek
Yıkılacak bu zulüm duvarları
Sabah yakın değil mi?
