Yurdumdan,

Dikenli tellerle çevrilmiş yorgun bir mayından

Ayarımdan,

Bir binaya hapsedilmiş kafesli bir balkondan

Baharımdan,

Simide mecbur bırakılmış etçil bir martıdan

Zamanımdan,

Seçmeye takatimin kalmadığı bir iftar sofrasından

Canımdan,

Ayarı kaçmış ya da kaçırılmış bir mayanın ardından

Cananımdan,

Ritmini kaybetmiş bir şehrin harabe yurdundan

Uygarlığımdan,

Şehir kölelerinin en güzel düşünden,

Terk-i diyardan,

Göğsümün sızlamasından, bam telimin incelmesinden,

Her şeyden biraz biraz uzaklaşırken,

Aksa mescidinde,

Taif çölünün serinliği ile,

Bağdat’tan Şam’a,

Ayasofya’dan Granada’ya,

Kurtarılmış tüm topraklar adına kendime geliyorum.

El Hamra’da erittiğim tüm demirleri

Türkistan’da bilemek için yola çıkıyorum.

Benken benliğimden,

Yarımdan kalan yurdumdan geliyorum.