Altından Irmaklar Akan
TEMMUZ Sayı: 12 - Temmuz 2017

Güz geçti, bir çentik daha atıp gitti kış denen harami.

Ferman o delişmen, o dövüşken baharın şimdi.

Toplayıp bütün arkadaşlarını

Bütün çayırlarını rüzgârlarını çiçeklerini bütün

Dolunca aklımın avlularına

Ağlamak, yeniden söküp alfabeyi

Düğümlenir boğazımda.

Bitmez içli türküler, alıp başını gitmeler

İnadına reyhan kokar her yer.

Gümüş, bir başka dökülüyor yeryüzüne bu gece.

Oldum olası alışamadım bu küflü hüzne

Altımızda çıpa, üstümüzde nur

Şşş... İkimizin arasında, abisten.

El sallayacağım sana

Duvar dibine ekili sarmaşıkların ardından, hapisten.

Akşam inmeden çık, havalandırmaya bakan pencereye.

Rengârenk boncuklardan süslemeler yaptım

Gönderdiğin mektupların üzerine.

Ve içine bir damla abre,

Kocaman bir özlem uçurtması kattım. Vakit mi?

Hıh! Karla karışık yağmur.

Bak yaklaşıyor kıyamet, hadi!

Azığını al da başlasın ilahi adalet.

Oldum olası alışamadım,

Altımızda çıpa, üstümüzde nur.

İçimizde, ucu daima kıvrık bir seccade.

Altından ırmaklar akan baharlarda görüşmek dileğiyle.

Ömer Ay Arşivi