1.

Bütün direncin kaybolmuş oysa yoksulluk iyidir

Başını kaldır ve bir serüven bul şimdi kendine

Koş ve dur! Koş ve uzan karşı kıyılara doğru

Direncini geri al (yoksulluk iyidir!), sesini uzaklara duyur..

Şimdi şu yoksula iyi bak; elinden tut ve onunla yürü

Otur ağla, kalk ağla! İnan böylesi çok daha güzel

Duâlarla çevir dört bir yanını, çevir yoldan geçeni

Uzat elini, göster terini, güzelliğini anlasın.

Kapını açık tut, aşını saklama sakın!

Zemheride sobanı, temmuzda çardağını unutma!

2.

Ben yanıldım; çünkü kuşlar gitmez, sarnıçlar boşalmaz sandım

Ben yanıldım; çünkü yüzümdeki çizgiler bir bir çoğaldı

Ben yanıldım; çünkü yalnızlığımı

Ben yanıldım kardeşim, şimdi affet beni.

Bu karmaşa bitmez, az ötede bekle ve serin dur!

Yolumuz uzun, sabrını iyice bileyle.

Seninle oturup halleşelim mi biraz

Bak dağlar kendi ağırlığında nasıl da ilerliyor!

3.

Her şey ne güzel şimdi seninle beraberken

Gözlerimi kapatınca yağmurlar başlıyor birden!

Öyleyse bitirelim artık bu şiiri, kalkıp gidelim

Hazır yağmurlar da başlamışken, ey okuyucu!