Ne şehir ne şiir

Köydeydim

O çevre düzenlemesiz muhteşemlikte

Gündüzü güzelliyordu bahçede olmak

Güzeldi gecelerin karanlık olması da.

Temmuzdu ortaklaşa yaşadığımız

Tam ortasından bölünmüş bir temmuz

Yarısı aydınlık, karartmadı diğer yarısını

Sahibinin yardımıyla

Vermedi temmuzu aziz milletimiz

Vermedi ağustos ve eylülü baba oğul

Hicri ve miladi olarak

Kıyamete kalan seneleri.

Dinlerken, bütün dağlarını memleketin

Dolaşmak istersin

Bu topraklar dersin dolu dolu

Bu ülke dersin ve bu millet

Bu ülke de sen ve bu millet

Başka da bi şey duymak istemem

Yani diyeceğim şu ki bu millet

Sevdi türküleri

Musa Eroğlu dinlemeyi vermedi.

Sanki yüzyıl geriden gelen

On beşliler de çıktı evinden

Dönünce kapatırım dediği

Bilgisayarı kaldı kardeşine

Kırışık bir çarşaf ve

Bir daha giyilmeyecek elbiseler

Anne kahvaltıya pizza yapsana

Cümlesini bir daha duyamamak kaldı annesine

Hatırladıkça hayırlısıyla iyi bir liseye girse

Gibi bir endişesizliğin

Göğüs daraltan ağırlığı babasına.