gerisi hep gölgeler

güneş doğsa da batsa da

yıkılsa da şehir

inşa edilse de kent

ne kadar koşsak

hep gölgeler

asfaltta bir çatlakta

bir sarı çiçek

yol bulmuş göğe

bir güvercin sığınmış terastaki boşluğa

yine de gölgeler düşmüş yere

hep gölgeler

geri dönmek için geç

yeniden doğuş imkânsız

atılan adım yerde kalıyor

söylenen söz kayıtta

eşiğe geline duraksarız yine de

tövbe kapısında hep gölgeler

hep gölgeler