Acı verici cümleler kuran bir yazar ne işe yarar? Azgın bezirgânların kocamış develerinin kıçını yağlamayı insanlık onuru adına dayanılmaz bir aşağılanma sayan bir yazarın cümleleri elbette acı ve keder doludur. Fakat Adorno’nun dediği gibi; artık bir yurdu kalmamış kişi için yaşanacak bir yer olur yazı. Bilginin ve bilgilenmenin kolay bir şekilde çoğaltılarak sefaletin gizlenmesine, aşağılamanın normalleştirilmesine, hakikatin üzerinin örtülmesine elverişli hale getirildiği bir zamanda, yazar için yazı yurt olur.
Dinleyici ya da metin bağlamında okuyucu metinle kendi arasında nasıl bir bağ kurar? Geçmişin olmadık bir şekilde yeniden üretildiği ve geleceğin büyük bir akıldışılık ve insandışılıkla inşa edildiği günümüzde insanlık kör bir noktada durmaktadır. Toplumlar ne kadar çökmüş ve perişan durumda olsalar da ölüme razı olmadıkça dünyayı sadistçe yönetme tutkusunun esiri olmuş zalimleri memnun edemezler. İlahlara secde etmemiş yaramaz kullar ancak ölümleriyle bir işe yarayabilirler!
Zalimler asla hoşgörülü olmamıştır. Hoşgörü, insanlık insanlığını unutalı beri zavallılar için yumuşak bir ninnidir sadece. Barış şarkılarını, ölenlere söyletmeyi başarmış bu kapitalist çağ git gide yıkıcılığını artırmaktadır. Her şey büyük faşist ideolojilerden daha acımasız bir biçimde birileri tarafından, birileri için ve birilerine göre ayarlanmaktadır. Anlamlar dünyasının yerini imgeler dünyası almıştır. Siyasal imgeler büyük korku koridorları oluşturmaktadır. İletişim ve medya büyük bir illüzyonla dünyanın bütün halklarını homojenleştiriyor.
İmkânın imkânsızlığına inandırılmış kitleler bir yok oluş kapısında kendilerine verilecek bileti beklemektedirler. Büyük yangın çağlarında bir damla su taşımayı göze almış kahramanlara ihtiyacımız var. O isimsiz kahramanlar sadece bir damla suyu taşıma bilinçleriyle yaşarlar. Yangınlar o damlalarca oluşturulan yağmurlar tarafından söndürülür. Şairane lakırdılar yetmez.
Faziletlerinden fedakârlık edenler daha büyük faziletler kazanırlar. Kahramanlar kahraman oldukları için kavga verirler, zafer gelecekse kendiliğinden gelir. Savaşçı cennet hayalleri kurmayan adamdır. Zafer ya da ölümdür düşündüğü. İnançları kim yenebilmiştir ki? İnançlarını işgale uğratmamış cengâverler bu dünyanın gidişatı üzerine söz söyleyecek yegâne kişilerdir. Sevmeyi ölmekten ayırmayanların kuracağı bir dünyaya ihtiyacımız var.


