Ramona Wadi’nin Middle East Monitor’de yayınlanan yazısı, Haksöz Haber tarafından tercüme edilmiştir.

BM Özel Raportörü Francesca Albanese, Cumartesi günü Doha'daki Al Jazeera Forumunda yaptığı konuşmada İsrail'in Gazze'deki soykırımını destekleyen tüm suç ortaklığı sistemini kınadığı için, bu kez Fransa Avrupa ve Dışişleri Bakanı Jean-Noel Barrot tarafından bir kez daha hedef alındı. Albanese'nin uluslararası toplumun Gazze'deki soykırımı nasıl desteklediğini anlatmak için kullandığı “ortak düşman” ifadesi, bağlamından koparılarak İsrail'i doğrudan hedef alan bir ifade olarak sunuldu.

Barrot, “Fransa, Francesca Albanese'nin, politikaları eleştirilebilir olan İsrail hükümetine değil, İsrail halkına ve ulusuna yönelik olan, kesinlikle kabul edilemez olan, çirkin ve kınanması gereken sözlerini kayıtsız şartsız kınıyor” dedi. Fransa, Albanese'nin BM Özel Raportörü görevinden istifasını istiyor.

Fransa'nın ABD ile ortak bir hedef bulması uzun sürmedi.

Albanese'nin konuşmasında İsrail'i insanlığın ortak düşmanı olarak gösteren hiçbir şey yoktu. Bu noktada, İsrail'in Gazze'de iki yıldır sürdürdüğü soykırımdan sonra, uluslararası toplumun elindeki tüm araçlarla sömürgeci şiddeti ve soykırımı mümkün kıldığı geç de olsa kabul ediliyor. Diplomatik olarak, uluslararası toplum İsrail'e sadece cezasızlık garantisi vermekle kalmayıp, soykırım gerçekleştirmesi için gerekli yardımı da sağlayarak onu güçlendirdi.

Albanese'nin konuşmasının odak noktası, İsrail'in soykırım yapmasına olanak tanıyan uluslararası suç ortaklığıydı. Tarih göz önüne alındığında, mevcut suç ortaklığı açıkça Filistin'deki Siyonist sömürge projesinin daha önce meşrulaştırılması üzerine inşa edilmiştir.

Uluslararası toplum, sömürgeciliğin Filistin'de neye yol açacağını biliyordu. Etnik temizlik, katliam ve zorla yerinden edilmeyle mağdur olan Filistin halkı pahasına, BM en alçakça uluslararası hukuk ihlallerini destekledi. Filistin halkını sessiz kalmaya ve uluslararası dayatmalara boyun eğmeye zorlayan BM, yavaş ama emin adımlarla soykırıma doğru giden bir girişimi destekledi. İsrail sömürgeciliği, her şeyden önce Filistinliler için bir tehdittir. İsrail'in hiçbir ülkenin egemenliğine saygı göstermemesi – yurtdışında hedefli suikastlar bunun bir parçasıdır – onu dünyadaki tüm ülkeler için tehlikeli hale getirir. Ancak Albanese'nin de işaret ettiği gibi, uluslararası toplumun suç ortaklığı olmasaydı, İsrail bugün sahip olduğu güç düzeyinde hareket edemezdi.

Öyleyse Barrot, Albanese'nin açıklamalarına itiraz edip bunları İsrail'in güvenlik söylemine malzeme olarak yanlış yorumlarken, gerçekte neyi susturmaya çalışıyor?

Albanese, uluslararası toplumun işleyişini ve bunun soykırımı nasıl mümkün kıldığını çok anlaşılır bir dille açıkladı.

Uluslararası toplum bu suçun ortağıdır ve Fransa bu durumdan hoşnut değildir. Albanese'nin sözlerini kasten yanlış yorumlayarak Fransa, İsrail'in sözde mağdur konumunu sürdürmüştür, ancak üstün bir askeri güç, daha üstün bir askeri güç tarafından mağdur edilmedikçe asla mağdur olamaz. Öte yandan Fransa, sömürgeciliği ve soykırımı destekleyen daha geniş çerçeveyi dile getirmeye cesaret eden her sesi susturacağına dair uğursuz bir uyarıda bulunmaktadır.

Ancak Barrot, soykırımın gerçek zamanlı olarak izlendiği ve araştırmacı gazetecilik İsrail'in soykırımında dünya liderlerinin suç ortaklığını ortaya çıkardığı bir ortamda, yozlaşmış uluslararası gücün artık kendi tarafındaki dengesizliğe güvenemeyeceğini anlamalıdır.

* Ramona Wadi; bağımsız araştırmacı, serbest gazeteci, kitap eleştirmeni ve blog yazarıdır. Yazıları Filistin, Şili ve Latin Amerika ile ilgili çeşitli konuları kapsamaktadır.