"Açılım" derken; "Analar ağlamasın" derken; "Adalet ve kardeşlik temelli bir barış ortamı neden olmasın" derken; birden ülke olarak kendimizi nümayişler, can kayıpları ve gerginlik siyasetlerinin içerisinde bulduk yeniden.

İstanbul'da araçlar kundaklanıyor; Adana, Mersin ve Kürt illerinde taşlı gösteriler düzenleniyor. Gösterilere polis Diyarbakır'da olduğu gibi bir kişinin hayatını kaybetmesine neden olacak şekilde müdahale ediyor.

DTP'nin kapatılma davasının eşiğinde yaşanan bu olaylar sıcaklığını hissettirirken, DTP'li bir belediye başkanı "sine-i millete" dönmekten söz ediyor, başka bir milletvekili ise "halkın kendilerine hedef olarak dağı gösterdiğinden bahsedip, Öcalan'ı çözümün yegâne adresi" olarak işaretliyor.

Tokat'ta askerlere yönelik açılıma karşı çaba gösterenlerin eline koz verircesine saldırı yapılıyor. Kundaklanan otobüslerde can kaybı yaşanıyor ve Esenler'de de DTP binasına saldırı gerçekleşiyor.

Şiddet şiddeti doğurup, ırkçılık ırkçılığı beslerken, Kürt ulusalcılığının çözüm adresleri, Türk ulusalcılığının yegâne çözüm adresi askeri vesayeti güçlendiriyor adeta.

"Çözüm süreçlerine pusu mu kuruluyor?" sorusu gündemleri işgal ediyor. Biz de bu sıcak, can yakıcı ve yeşeren umutları törpüleyici gündemi hep birlikte tartışalım istedik.

HAKSÖZ-HABER