1. HABERLER

  2. HABER

  3. MAVİ MARMARA

  4. Uğur Süleyman Söylemez Kardeşimiz Yaşıyor
Uğur Süleyman Söylemez Kardeşimiz Yaşıyor

Uğur Süleyman Söylemez Kardeşimiz Yaşıyor

Siyonist İsrail tarafından gerçekleştirilen saldırıda ağır yaralanan ve hastanede üst üste 3 ameliyat geçiren Uğur Süleyman Söylemez kardeşimizin beyin ölümünün gerçekleştiği duyurulmuştu.

04 Haziran 2010 Cuma 06:56A+A-

HAKSÖZ-HABER

Ancak Uğur Süleyman Söylemez'in bugün Tel Aviv'den Ankara'ya gelen ağır yaralılar arasında olduğu öğrenildi.

İLKAV yönetiminde bulunan kardeşimiz Uğur Süleyman Söylemez, Gazze filosuna Ankara'dan katılmıştı.

Uğur Süleyman Söylemez'in şu anda Ankara'da hastanede olduğu haberi ulaşmıştır. Kendisine Rabbimizden acil şifa diliyoruz.

Uğur Süleyman Abi, Namaz Vakti, Haydi! / ALİ DEĞİRMENCİ

Bu nasıl bir şey ki göğsümüz hem senin güzelliğinle genişliyor hem de hiç durmadan yanıyor Uğur Süleyman Abi.

Nasıl bir şey ki hem bizi hiç durmadan ağlatıyor hem de ulvi bir tebessümle aydınlatıyorsun yüzümüzü.

Abim, kardeşim, can dostum!

Kucaklayıp sarılırken insana inanılmaz bir yakınlık, güven ve dostluk sunan insan. Heybetli, mütebessim, vakur duruşun hâlâ gözlerimin önünde. Zarif insan. Onurlu dost. Çelebi Müslüman.

Bu nasıl bir şey ki ağlayan senin eşin değil, benim eşim. Nasıl bir güzellik, nasıl bir bilinç bıraktın ki ardında senin ailen bizi teselli ediyor, bize metanet aşılıyor. Tanıklığınla örnek oluyorsun bize; eşinle, çocuklarınla, tevhid duvarında ördüklerinle.

Tanıklığına tanığız. Açtığın dostluk kucağına tanığız. Cömertliğine ve çalışkanlığına tanığız. Hiçbir dersi kaçırmazdın, hiçbir sohbeti. Kimseyi incittiğini görmedik. Şimdi, onlarca iyilik ve güzellik demeti, erdem ve dostluk yumağı kaldı senden geriye.

Sakince konuşur, dikkatle dinlerdin. Güzelce söz alır, kısa ve öz konuşurdun. Gücün yettiğince bütün eylemlere, etkinliklere katılırdın. Şimdi sen sabikundan oldun. Öncülerden oldun, öncülük ettin.

Şehir dışındaki evini, bahçeni Müslüman kardeşlerine açtığın günleri hatırlıyorum Uğur Süleyman Abi. Oradaki tadına doyulmaz sohbetleri. Kucaklaşmaları. Koşturmamızı. Voleybol oynayışımızı. Senin dostluğunu ve cömertliğini. Sabah beş kişiydik. Akşam olurken elli kişiyi geçmiştik belki de. Ne kadar bereketli, ne kadar sıcak ve temizdi her şey. Gece yarısına kadar konuşmuş, dertleşmiş, tartışmış, dostluklarımızı pekiştirmiştik. Doyamamış olmalıyız ki konuşa konuşa dalmıştık uykuya. Gelip sabah namazına kaldırışını hatırlıyorum güzel abim. "Ali Hocam, hadi önce biz uyanalım. Biz kalkalım. Bak sen bahçedeki ekşi erikleri çok sevmiştin. Sana onlardan toplayıp getirdim. Zorlanacaksan hemen birkaç tane atıştır, cin gibi olursun evelallah! Bugün çok voleybol oynadık galiba, yorulmuşuz. Yarın da Mehmet Abiye söyleyip, takımları kurup yine oynayalım, hamlığımız geçer! Haydi şimdi, tevhid eylemine!"

Sen öne geçenlerden oldun Uğur Süleyman Abi. Sen cesaretle ve onurla yürüdün. Sen zulüm ve zorbalıkla kuşatılmış kardeşlerine yardım etmek için yürüdün. Sen, insan türünün şimdiye kadar görmediği en büyük zorbalıkları, pislikleri, kıyımları gerçekleştiren köpeklerin, alçakların üzerine yürüdün.

Ve ben şimdi bu destansı yürüyüşü yazmakta zorlanıyorum. Sana burdan gözyaşları eşliğinde dualarımı, dualarımızı gönderiyorum güzel insan. Nuh'un gemisindeki yiğit tanık. Rabbim seni iki güzellikten biriyle karşılasın. Güzellikle kuşatsın. Rabbim, bizlere yolunu sürdürmeyi nasip etsin. Gazan mübarek olsun. Öncülüğün yolumuzu ışıtsın, saflarımızı sıklaştırsın.

Uzanıp yüreğinden öpüyorum güzel insan.

HABERE YORUM KAT