Jeffrey St. Clair / CounterPunch
* Ekim ayında, sözde ateşkesin yürürlüğe girmesinden bu yana herhangi bir ayda olduğundan daha fazla Filistinli (143 kişi) İsrail güçleri tarafından öldürüldü ve 674 kişi yaralandı. Gazze Sağlık Bakanlığı, İsrail güçleri tarafından öldürülenler arasında 23 çocuk, 11 kadın ve iki yaşlı kişinin bulunduğunu bildirdi. Yaralananlar arasında ise 190 çocuk ve 129 kadın yer aldı.
* İsrail güçleri, geçen hafta düzenlenen hava saldırılarında beş Filistinli polis memurunu öldürdü. Geçen Ekim ayındaki ateşkes anlaşmasından bu yana Gazze’de en az 75 Filistinli polis, İsrail güçleri tarafından öldürüldü.
* Kışın yaklaşmasıyla birlikte Gazze’deki yerinden edilmiş insanlar için 200.000 çadır açığı var; ancak İsrail, Gazze Şeridi’ne 100’den az çadırın girişine izin verdi. Bu hafta, el-Mevasi mülteci kampında bir çadır yangınında iki genç Filistinli kız hayatını kaybetti.
* Ekim 2025 tarihli ateşkes anlaşması, Gazze’ye her gün 600 yardım kamyonunun girmesini öngörüyor. Ancak şu anda Refah Geçidi’ni kapatmış olan İsrail, günde ortalama sadece 200 kamyonun geçişine izin veriyor ve bu da Gazze Şeridi’ne giren insani yardım, gıda, yakıt ve mutfak gazı akışını ciddi şekilde kısıtlıyor.
* Selma Dabbagh, Gazze’deki “Ahlaki Yaralanma” konusunda şöyle yazıyor:
19 Ekim’de Dünya Gıda Programı, Gazze’deki aylık gıda yardımını azaltacağını ve 1,6 milyon yerine 1,1 milyon kişiye destek sağlayacağını duyurdu. 22 Ekim’de Fırıncılar Derneği Başkanı, işgal altındaki Gazze’de kalan fırınların, bölgedeki un sıkıntısı ve İsrail’in giriş kısıtlamaları nedeniyle 48 saat içinde faaliyetlerini durduracağı uyarısında bulundu. Filistinli diplomat Marwan Yaghi bana, “Durum gerçekten çok, çok zor,” dedi, “özellikle de İsrail’in yeni bir harekâtı yaklaşırken. İnşallah bu durum yakında sona erer.”
* Uzun süredir bize katkıda bulunan Neve Gordon, İsrail’in uluslararası hukuku nasıl bir “öldürme izni” olarak kullandığını ele alıyor:
Bence Gazze, uluslararası hukukun suç teşkil eden eylemleri durdurmadaki basit bir başarısızlığı ya da yetersizliğinden çok daha derin ve çok daha endişe verici bir gerçeği ortaya koyuyor. Yani İsrail, uluslararası hukuku kullanarak Gazze’deki tüm eylemlerinin – altyapının yüzde 90’ını yerle bir etmek, aralarında yaklaşık 20.000 çocuğun da bulunduğu muhtemelen 100.000’e yakın insanı öldürmek, Gazze’deki tüm hastanelere, tüm üniversitelere ve okulların yüzde 85’ine zarar vermek dâhil – yasal olduğunu iddia ediyor. Ve eğer İsrail bu durumdan paçayı kurtarırsa, eğer İsrail soykırımı meşrulaştırmak için uluslararası hukuku kullanabilirse, o zaman uluslararası hukuk tüm anlamını yitirmiş demektir.
* 26 Ekim sabahı erken saatlerde, İsrail güçleri, Hebron’un kuzeyindeki Beit Ummar köyünde Filistinli gazeteci Marah Awad’ın evine baskın düzenledi. Askerler, Awad’ı yazıları hakkında sorguya çekti ve onu “kışkırtma” ile suçladı. Awad’ın telefonuna ve bilgisayarına el koydular. Awad kelepçelenerek gözaltına alındı. Kardeşleri buna itiraz edince dövüldüler. Birkaç saat sonra, bir İsrail askeri sosyal medyada Marah Awad’ın elleri bağlı ve gözleri bağlı halde çekilmiş bir fotoğrafını paylaştı. Henüz kendisine karşı herhangi bir suçlama yöneltilmedi.
* Radio Hayat’ta çalışan Filistinli gazeteci Samer Khuwaira, herhangi bir suçlamaya maruz kalmadan dokuz ay hapis yattıktan sonra Ocak ayında bir İsrail hapishanesinden serbest bırakıldı. Bu hafta, İsrail hapishanelerindeki korkunç koşullar hakkında Haaretz’e verdiği röportajın ardından, “çevrimiçi terör kışkırtma” suçlamasıyla yeniden tutuklandı. Hapishanedeyken Khuwaira, diğer birçok Filistinli tutuklu gibi uyuz hastalığına yakalandı ve kilosu yaklaşık 50 pound düştü. İsrail, onun işlediği iddia edilen suçlarla ilgili hiçbir kanıt sunmadı. Üç hafta önce Khuwaira, geçen yıl tutuklanma koşullarını şöyle anlattı:
Tutuklanmamdan dört gün sonra beni sorguya götürdüler. Polis memuru bana Facebook hesabım olup olmadığını sordu, ardından sayfamı açtı ve “Ah-ha! Şuna bakın, bize karşı kışkırtma yapıyorsunuz” dedi. Ben de ona şöyle dedim: “Bu nasıl kışkırtma olabilir ki? Nablus’ta ordunun öldürdüğü genç bir adamın fotoğrafını paylaştım ve İsrail’in onu öldürdüğünü yazdım. Hepsi bu. Bir haber başlığı ve bir haber metni.” Ben Senegal’i değil, Filistin’i takip eden bir gazeteciyim. Nablus’ta bir şey olduğunda bunu haber yapıyorum.
* Ekim ayında Batı Şeria’ya yönelik İsrail saldırılarının sayısı 2700’ü aştı; bu rakam Eylül ayına göre %53 artış gösterdi. İsrail güçleri 1.764 saldırı gerçekleştirirken, yerleşimciler de 1.027 saldırı düzenledi.
* Ekim ayında İsrailli yerleşimcilerin Filistin topraklarına ve mülklerine yönelik saldırıları…
* Toplam saldırı sayısı: 1.027 / Yıllık aylık ortalama: 587
* Tahrip edilen mülk sayısı: 384 / Yıllık aylık ortalama: 247
* El konulan veya çalınan mülkler: 296 / Yılın aylık ortalaması: 76
* Tahrip edilen ekinler: 166 / Yılın aylık ortalaması: 100
* Buldozerle tahrip edilen araziler: 48
* Saldırıya uğrayan dini mekânlar: 32
* Kurulmaya çalışılan yeni yerleşim noktaları: 28 / Yılın aylık ortalaması: 17
(Kaynak: Kolonizasyon ve Duvar Direniş Komisyonu.)
* Filistin Duvar ve Yerleşim Direniş Komisyonu’na göre 4.498’den fazla zeytin ağacı tahrip edildi veya hasar gördü. En az 165 kasa zeytin ve 384 koyun çalındı. Filistin hükümetine göre, Hebron’daki İsrail baskınları günde 3,8 milyon dolardan fazla doğrudan ekonomik kayba yol açtı. Batı Şeria’daki altyapı hasarı ise 2 milyon dolara yakındır.
* “Bizi burada görüyorlar ama hiç umursamıyorlar,” dedi güney Hebron’daki bir Filistinli köylü, gazeteci Gideon Levy’ye İsrailli yerleşimcilerin durmak bilmeyen baskınları hakkında. “Geceleri koyunlarımızı, gündüzleri ise zeytinlerimizi çalıyorlar.”
* İsrailli yerleşimcilerin Hebron’un Wadi Rakhim köyündeki evini neredeyse bir ay boyunca kuşatıp ardından ailenin kuyusunu zehirlemesinin ardından Filistinli çiftçi Yousef Shanaran, Al Jazeera’ya şunları söyledi: “Su yok, yiyecek yok, elimde hiçbir şey kalmadı. Kimsenin bize bir şey getirmesine izin verilmiyor.”
* Hebron’da devam eden askeri operasyonlar sırasında, Al Jazeera muhabiri Muntaser Nassar, Dura köyüne yönelik İsrail kuşatması sırasında 20’den fazla Filistinliyle birlikte gözaltına alındı ve tutuklandı. Tutuklananların, nihayet serbest bırakılmadan önce İsrail güvenlik güçleri tarafından bağlandıkları, azarladıkları ve dövüldükleri bildirildi.
* Netanyahu, İşgal Altındaki Batı Şeria’daki yerleşimci şiddetinin “uyuşturucu bağımlısı gençler” tarafından kışkırtıldığını iddia ederken, kendi eski Mossad başkanı Tamir Pardo, parmağını Netanyahu liderliğindeki hükümete doğrultuyor: “Bunu yapan İsrail hükümetidir, nokta. Burada politikadan bahsediyoruz. Onlara araçlarla, parayla ve yaptıkları her şeye izin vererek kimlerin destek verdiğini gördüğünüzde, durum gayet açık.”
* Ara seçimlerden önce Trump, gelecek yıl İsrail’e yapılan tüm ödemeleri durduracağını duyurmuştu. Daha sonra bunun, Abdul el-Sayed gibi Demokrat politikacıların öne sürdüğü argümanlara karşı çıkmak amacıyla yapıldığını itiraf etti:
“İsrail’e yapılan ödemeler konusunda, Bibi Netanyahu ile ben İsrail’e yılda 4 milyar dolar vereceğimiz konusunda bir anlaşma yapmıştık; ancak aylar önce bunu durduracağımıza dair bir anlaşma yaptık ve onlar da bunu kabul etti… Çünkü buna ihtiyaçları yok… Onlara sordum. Konuyu Bibi Netanyahu gündeme getirdi. ‘Yardım almamamızın uygun olacağını düşünüyorum…’ dedi. Çok başarılı bir ülke haline geldiler. Buna ihtiyaçları yok ve biz de İsrail’e ödeme yapmayacağız. Eğer ihtiyaçları olsaydı, devam etmesini söylerdim.
* Ara seçimlerin ardından sosyal medyada yaptığı bir paylaşımda JD Vance, Cumhuriyetçi adayların hezimetinden İran savaşını sorumlu tutarak ve kaybedilen seçmen tabanını geri kazanmak için Cumhuriyetçi Partinin İsrail’den uzaklaşması gerektiğini savunarak bu fiyaskodan mesafe koymaya çalıştı… En azından bu anlamda Vance, Kamala Harris’in adım atmaya cesaret edemediği bir yola girmeye hazır.
* The New Yorker dergisinden Jason Zengerle, JD Vance’in “Cumhuriyetçi Parti’nin Irak Savaşı yüzünden kaybettiği ve ABD’yi İsrail’den uzaklaştırarak seçmenleri geri kazanabileceği” yönündeki tweet’i hakkında şunları söyledi:
Vance’in tweet’inin, hiç de şaşırtıcı olmayan bir şekilde, son derece hesaplı olduğunu düşündüm. Trump’ı feda etmekten ziyade, savaşın Cumhuriyetçilerin dünkü yenilgisinin nedeni olduğu konusunda Trump’ın ağzına sözler koyarak onu kendi safına çekmeye çalıştı. Trump dün gece verdiği çeşitli röportajlarda bu yönde bazı imalarda bulundu, ancak bunu Vance kadar açık bir şekilde hiç söylemedi. Zaten Vance’in hem Trump’tan hem de savaştan mesafe koyarken, aynı zamanda bu konuda Trump ile aynı fikirdeymiş gibi davrandığını görebilirsiniz. Bence bu, onun ve diğer pek çok hırslı Cumhuriyetçinin önümüzdeki iki yıl boyunca izlemeye çalışacağı yol olacak.
Vance’in tweet’inde dikkat çekici bulduğum bir diğer nokta ise, Cumhuriyetçilerin kendilerini terk eden seçmenleri geri kazanabilmelerinin bir yolunun, ABD’nin “İsrail ile ilişkisini” değiştirmek olduğu yönündeki iddiasıydı. 2028 için Cumhuriyetçi başkan adaylığı yarışının muhtemel favorisi, önümüzdeki iki yılı Mike Rogers’tan çok Abdul El-Sayed’e benzeyen bir üslupla geçirecek gibi görünüyor.
* İsrail’in Birleşmiş Milletler Büyükelçisi Danny Danon, JD Vance hakkında şunları söyledi:
Bence pek çok kişinin, özellikle petrol fiyatları olmak üzere artan fiyatlar ile İsrail’deki durum arasında bir bağlantı kurması talihsiz bir durum. İran’a saldırı kararı ABD’nin kararıydı. Bu bizim kararımız değildi. ABD’nin bu çabasını destekledik ve bunun doğru bir karar olduğunu düşünüyoruz. Her şey için her zaman İsrail’i suçlamak çok kolay, ancak durum böyle değil.
* Pazar gecesi itibarıyla Trump, Vance’in sözlerini tekrarlıyor gibi görünüyordu. 60 Minutes programında Ross Douthat’a verdiği röportajda şöyle dedi: “Savaşı sevmediler. Benzin fiyatlarının yükselmesini sevmediler, çünkü ben fiyatları çok düşük bir seviyeye indirmiştim. Ve inanılmaz bir şekilde, İsrail’e karşı büyük bir nefret var.” Trump, Douthat’a İran’a karşı savaş nedeniyle İsrail’in “bize borcunu ödemesini” sağlamayı amaçladığını söyledi: “Biz olmasaydık İsrail var olmazdı; Donald Trump olmasaydı İsrail var olmazdı.”
* Macklemore, sosyal medyada paylaştığı uzun bir gönderide, ABD’deki konser salonlarının Filistin yararına düzenlediği yardım konserlerini programlamayı reddettiğini iddia ediyor.
* Geçen ay 97 yaşında vefat eden Yahudi İncil din adamı Uriel Simon’un, Yahudi Devleti’nin Filistinlilere yönelik tutumuyla içten içe nasıl yozlaştığına dair şu sözleriyle yazımızı sonlandıralım:
Her zaman kılıçla yaşamaya mecbur kalan bir ülke, Yahudi devleti olamaz; zira militarizm, izolasyon, kendini haklı görme ve kibir onu içten içe yozlaştıracaktır. Gush Emunim’in İsrail Toprakları’na kutsal bir toprak ve peygamberlik vizyonunun gerçekleşebileceği tek yer olarak duyduğu derin bağlılığı paylaşsam da, dini kesimin hem geçmişte hem de günümüzde Araplara uygulanan haksızlıklara karşı sergilediği duyarsızlık beni derinden incitiyor.
*Jeffrey St. Clair, CounterPunch’ın ortak editörüdür. En son kitabı, Alexander Cockburn ile birlikte yazdığı “An Orgy of Thieves: Neoliberalism and Its Discontents”’tir.
