Michael Leonardi’nin PC’de yayınlanan yazısı, Haksöz Haber için tercüme edilmiştir.
30 Nisan 2026’nın erken saatlerinde, İsrail güçleri, işgal altındaki Filistin kıyılarından 900 kilometreden fazla uzaklıkta, Girit açıklarındaki uluslararası sularda bir korsanlık eylemi gerçekleştirdi. İnsansız hava araçları ve elektronik sinyal bozma sistemleriyle desteklenen silahlı komandolar, Global Sumud Filosu’na ait yirmiden fazla gemiyi durdurup ele geçirdi; aktivistleri gözaltına aldı ve gemilerin motorlarına ve iletişim sistemlerine zarar verdi.
Meşru bir meşru müdafaa iddiasının çok ötesine geçen bu uluslararası hukuka yönelik küstah ihlal, İsrail'in Gazze'ye uyguladığı yasadışı ablukayı sürdürme kampanyasında tehlikeli bir tırmanışa işaret ediyor.
Abluka, Hamas'ın Gazze Şeridi'nin kontrolünü ele geçirmesinin ardından 2007 yılında uygulanmaya başlandı. İsrail, başından beri nüfusu hayatta tutmak, ancak açlığın eşiğinde bırakmak için gereken kalori alımını açıkça hesapladı — gıda, yakıt ve temel ihtiyaç maddelerini kasıtlı olarak asgari düzeye indiren meşhur “Kırmızı Çizgiler” politikası. Gazze'ye giren mallar hiçbir zaman güvenlikle ilgili olmadı; bu her zaman bir halkı kırmak için tasarlanmış toplu bir cezalandırma oldu.
Hastaneler harabeye dönmüş durumda, çocuklar önlenebilir hastalıklar ve yetersiz beslenme nedeniyle ölüyor ve tıbbi malzeme feci şekilde kıt. İsrail'in ara sıra izin verdiği damla damla yardım, insani yardım değil, alaycı bir halkla ilişkiler çalışmasıdır.
Ekim 2023’ten bu yana dünya, bu suç niteliğindeki ablukanın tam ölçekli bir soykırıma yol açtığını gerçek zamanlı olarak izledi. Canlı yayınlanan görüntüler, evlerinde yok edilen aileleri, sistematik olarak tahrip edilen hastaneleri, enkaza dönüşen okulları ve çadırlarda açlıktan ölen çocukları gösterirken, uluslararası toplum boş sözlerden öteye pek bir şey sunmadı. ABD ve Avrupalı müttefiklerinin koruması altında tam bir cezasızlık içinde olan İsrail, imha kampanyasını tırmandırarak Gazze'yi modern tarihin en iyi belgelenmiş katliamına dönüştürdü. Filolar sembolik jestler değil; bu devam eden dehşete karşı doğrudan ve cesur bir meydan okumadır.
Üç koordineli filoya — Global Sumud Filosu, Gazze'ye Bin Madleen ve Özgürlük Filosu — şu anda bu suç niteliğindeki kuşatmayı kırmak için yelken açmış (ya da açmaya çalışıyor). Bunlar, ablukaya karşı çıkmak ve insani yardım ulaştırmak için tarihteki en büyük sivil denizcilik çabasıdır; aynı zamanda dünyanın gözlerini Gazze'de devam eden soykırıma dikmesini sağlar.
Filotilla hareketi, gurur verici bir direniş geçmişine sahiptir: 2010 yılında, İsrail komandoları uluslararası sularda Özgürlük Filotillası'na saldırdı, Türk gemisi Mavi Marmara'ya çıktı ve on silahsız aktivisti soğukkanlılıkla öldürdü. Bu katliam dünyayı şok etti ve İsrail'in hâkimiyetini sürdürmek için açık denizde cinayet işlemeye hazır olduğunu ortaya çıkardı.
Geçen sonbaharda, İtalyan limanlarından Yunan adalarına ve İspanyol limanlarına kadar Akdeniz’in dört bir yanında düzenlenen kitlesel gösteriler, bugünkü tarihi girişimin ivmesini oluşturdu. Milyonlarca kişi yürüyüşe katıldı, limanlar abluka altına alındı ve sıradan insanlar sessiz suç ortakları olmayacaklarını ilan ettiler. İtalya’da, Özgürlük Filosu’nun Filistinliler tarafından yönetilen bir kolu, “100 Liman, 100 Şehir” girişimi aracılığıyla kendi güçlü katkısını yapıyor.
Bu girişim, Ghassan Kanafani adlı bir yelkenliyi, kıyı limanlarını ve iç kesimdeki kasabaları dolaşan bir karavanla birleştirerek, tabandan gelen bir eğitim, seferberlik ve dayanışma kampanyası oluşturuyor. 1972’de Mossad tarafından suikasta kurban giden efsanevi Filistinli yazar, gazeteci ve devrimci Ghassan Kanafani, Filistin direnişinin ve kültürel başkaldırının sembolü olmaya devam ediyor; tekneye onun adını vermek, kasıtlı bir anma ve başkaldırı eylemidir.
Girit açıklarında yaşanan durdurma olayı münferit bir olay değil; İsrail’in yasadışı ablukasının mantıksal bir uzantısıdır. Bu filolar, enternasyonalist dayanışmanın en güzel örneğidir. Hükümetler başarısız olduğunda — baskıcıları silahlandırıp ezilenleri terk ettiklerinde — sıradan insanların harekete geçmesi gerektiğini dünyaya hatırlatırlar. Bu gemilerdeki aktivistler provokatör değildir; ilaç, umut ve Gazze halkının yalnız olmadığı mesajını taşıyorlar.
İtalyan hükümeti, Global Sumud Filosu gemilerinin ele geçirilmesini haklı olarak kınadı. Bu aleni korsanlık eylemine tepki olarak İtalya’nın dört bir yanındaki kasaba ve şehirlerde gösteriler patlak veriyor. Ancak eylemden yoksun bir kınama yeterli değildir. İtalya — Avrupa’nın geri kalanı gibi — Siyonist rejimle ekonomik ve askeri bağlarını sürdürmeye devam ediyor. Katliam makinesi yağlanıp çalışır durumda tutulurken, protesto sözleri boş bir yankıdan ibarettir.
Uluslararası sularda gerçekleştirilen İsrail baskını, işgalin gerçek yüzünü ortaya koyuyor: Suçluluk duygusundan o kadar güvensiz bir rejim ki, kıyılarından yüzlerce mil uzaktaki barışçıl sivillere saldırmak zorunda kalıyor. Bu, gücün değil, zayıflığın bir itirafıdır.
Kuşatma kırılmalıdır. Soykırım sona ermelidir. Denizden sokaklara, İtalya limanlarından Girit açıklarına kadar küresel hareket yükseliyor. Filolar yoluna devam ediyor — her zaman fiziksel olarak olmasa da ruhen — ve onlarla birlikte adalet, özgürlük ve modern tarihin en uzun askeri işgalinin sona ermesi talebi de yol alıyor.
Denizdeki direniş devam ediyor. Karadaki direnişin de yoğunlaşması gerekiyor.
Özgür Filistin.
Ablukayı kırın.
Suç ortaklığını sonlandırın.
* Michael Leonardi, İtalya'da yaşayan bir gazetecidir.