F tipi cezaevlerinde tecrit zulmü devam ederken; öte yandan yayın yasakları da sürüyor. Tekirdağ F Tipi Cezaevi'nden dergimiz adresine mektup gönderen Celal Yayla, karşılaştığı yayın yasaklarını ve gerekçelerini anlatıyor:
Merhabalar… Tecrit hücrelerinden yazmaya devam ediyorum size. Tecrit hala can almaya, tutuklularda ağır psikolojik ve fiziki tahribatlara yol açmaya devam ediyor.
İnsanın insana yasaklanmasının; tutuklunun tüm insani, sosyal gereksinimlerden yoksun bırakılmasına bir de yasaklar, cezalar, keyfi dayatmalar, baskılar ve işkencelerin eklenmesinin; her türlü haksızlığa ve hukuksuzluğa direnmesinin engellenmesinin, tüm bunların bütünüdür tecrit…
123. ölümün kapıda olmasına, tüm kamuoyunun yükselen tepkilerine rağmen, tecridi uygulamakta ısrar ediyor iktidar. Tecridin insani hiçbir yönünün olmadığı, artık tüm kesimlerce bilinen kabul edilen bir gerçektir. Biz, tecridin bir diğer yönüne, yayın yasaklarına değinmek istiyoruz. Yayınlara yoğun bir engelleme söz konusu… Ve Tekirdağ 2 No'lu F Tipi Hapishanesi'nde, bu keyfiyet üst boyutta sürdürülüyor. Yaklaşık bir yıldır, neredeyse hiçbir yayını alamıyoruz. Ağustos 2005'ten itibaren -yalnızca bana- tebliği edilen disiplin ve eğitim kurulu kararlarına göre; 1 adet günlük gazete, 6 adet kitap ve 114 adet aylık veya haftalık yayın, çeşitli gerekçelerle yasaklandı. Gerekçeler ise aynen şöyle:
"F Tipi Ceza İnfaz Kurumları hakkında asılsız iddialara yer verildiği", "F Tipi Ceza İnfaz Kurumları'nın fiziki yapısı ile ilgili bilgilerin verildiği", "tutuklu ve hükümlülere ıslah programı dışında yayın yapıldığı, hiçbir mesleki bilgi taşımadığı gibi, manevi kalkınmalarını da sağlayamayacağı; dolayısıyla infaz kurumlarındaki iyileştirmeleri sekteye uğratacağı", "Atatürk milliyetçiliğinden farklı bir milliyetçilik benimsetilmeye çalışıldığı", "Ceza ve infaz kurumlarının asayiş ve güvenliğini sarsıcı yayınlar içerdiği", "kurumun huzurunu bozucu", "19 Aralık 2000 tarihinin tek suçlusunun T.C. Devleti olduğu öne sürülerek devletimizin küçük düşürülmeye çalışıldığı", "devlet büyüklerini küçük düşürücü yorumlar yaptığı", "kapak sayfasının sağ alt köşesinde 'Tecride Son Mücadelesine Sen de Katıl!" denilerek ölüm orucuna katılma çağrılarının olduğu", "ölüm orucundakilerin propagandasının yapıldığı, röportajlarına yer verildiği, onları destekleyici ve övücü ifadelere yer verildiği", "'Av. Behiç Aşcı' diye başlayan yazıda…", "çeşitli illerden miting haberleri ile…"; "kitapta bulunan tüm şiir, yazı ve resimlerle ölüm orucuna haklı gerekçeler sıralanmaya çalışıldığı", "… 'direniş evi' adını verdikleri yerlere ait adres ve telefonlar verilerek destek bekledikleri", "ceza infaz kurumlarından gönderilen mektupları yayınladığı", "çeşitli sivil toplum kuruluşlarının ölüm orucu eylemlerini destekleyen ifadelerine yer verildiği…"
Bu gerekçeler zaten her şeyi anlatıyor. Son aylarda ise gerekçelerin neredeyse tamamı Av. Behiç Aşcı ile ilgili yazıları konu ediyor. Hatta bu nedenle Tempo dergisinin dahi üst üste iki sayısı yasaklandı. Hiç görmediğimiz, içeriği hakkında bilgimiz olmayan yayınlar için alınmış bu kararlara itirazlarımıza alabildiğimiz tek yanıt ise: "Tekirdağ İnfaz Hakimliği – Dosya No: 2006/304 – Karar No: 2006/469… başvuru sahiplerine verilmemesi kararı alınan yayınlardan; iyileştirme ve topluma yeniden kazandırma çalışmalarını olumsuz etkileyen, kurum güvenliğini tehlikeye düşürücü ibareler bulunduğundan Eğitim Kurulu kararında yasa ve tüzüğe aykırılık mevcut olmadığı nedeniyle… itirazın REDDİNE – 18.12.2006" örneğindeki gibi olmaktadır.
Evet, hem disiplin ve eğitim kurumlarının hem de İnfaz Hakimliği'nin F tipi tecrit politikasının boyutlarını yeterince gözler önüne seriyor.
Bu konuda duyarlılığın artarak sürmesini umuyor, umut ve direnç yüklü selamlarımızı iletiyoruz.
(Celal Yayla, 2 No'lu F Tipi Hapishane, A-36 / Tekirdağ)
HAKSÖZ-HABER
