Kur’an’ın rehberliğinden uzaklaşan nesiller ve örnek olma sorumluluğu

Kur’an’ın rehberliğinden uzaklaşan nesiller ve örnek olma sorumluluğu

Yaşar Değirmenci, modern kültürün gençleri manevi değerlerinden uzaklaştırmasını Müslümanların örneklik ve nesil yetiştirme sorumluluğundaki eksiklikleriyle ilişkilendiriyor.

Kur’an rehberliğinde yaşadığımız günleri düşünmek

Yaşar Değirmenci / Yeni Akit

Son yaşanan olayları sureler, ayetler üzerinden değerlendirelim. Ayetler ve hadisler üzerinde değerlendirdiğimizde Kur’an-ı Kerim’in tam bir reçete olduğunu görürüz. Okumak, bilmek, öğrenmek şarttır. Ama yeterli değildir. Tefekkür ve tezekkürle beraber mutlaka uygulamak, hayat tarzımıza sokmak, bildiklerimizle amel etmek şarttır. Amelsiz olmaz!

Dinimiz her hâl ve şartta yaşanan bir dindir. Mümin/Müslüman kimlik-kişilik-şahsiyet inşası; Peygamberlerin inşasında geçen ayet ve hadislerin temele oturtulması ile olur.

Furkan suresinde Allah’ın has kulları şöyle dua ederler:

“Bize göz nûru olacak eşler ve çocuklar bahşet; bizi Sana karşı sorumluluk bilinci taşıyan kimseler için örnek ve öncü yap!” Çünkü iman sâhibi bir kimse için ailesinin Allah’a itaatkâr olduklarını görmekten daha büyük bir göz aydınlığı olamaz.

Kur’an, geleceği temsil eden gençlerin/çocukların başta ailelerin olmak üzere yaşadıkları toplumun göz aydınlığı olmaları gerektiğini bize hatırlatmaktadır.

Yine Hz. Zekeriyya ilerlemiş yaşında çocuk talep ederken “Allah’a ibadet eden salih bir nesil” niyazında bulunmuştu. Öyleyse şu soruyu kendimize sormalıyız: Acaba dünyaya göz aydınlığı olacak çocuklar bırakabildik mi? Yoksa İslâm fıtratı üzerine doğan çocuklarımızı biz mi kendi ellerimizle Allah’a isyan eden çocuklar hâline getirdik?

Eğer çocuklara daha iyi bir dünya bırakmak yerine, dünyaya daha iyi çocuklar bırakabilseydik, belki de şimdi bu soruları sormamıza gerek kalmazdı.

İnkârcılara karışmak, onları desteklemek, imandan ayrılıp şirke dönmek demektir. Bununsa Allah katında affı yoktur. İman, bir neseb, soy sop işi değildir. Allah’ın hükmünden kurtuluş yoktur. Çünkü “kendine merhamet etmeyene, merhamet edilmez.” Hidayeti veren Allah’tır. O yola adım atan da kuldur.

Allah’a ve Resulüne teslimiyette öncü rol oynayan gençlerle, çağımızın gençlerini ve onların düşünce dünyalarını, inançlarını, ilgilerini ve uğraşlarını göz önüne aldığımızda ister istemez bir karşılaştırma yapmak durumunda kalıyoruz. Nihâyetinde ortaya çıkan tablo da ilâhî vahyin aydınlığında kenetlenmiş ideal örnekleri modern kültürün etkisi altında bulunan gençlere model olarak sunamadığımızı görüyoruz. Bütün sıkıntılar da örnek olması gerekenlerin örnek olamayışları yüzünden.

Gençliği kendi dünyasına çeken, onları bilinçli bir şekilde kalabalıklar içinde yalnızlaştıran ve toplumuna yabancılaştıran egemen modern kültür ile teknolojik bir savaş hâlindeyiz. Şu bir gerçek ki egemen güçler teknoloji vâsıtasıyla özellikle dijital platformlar ve similasyonlar aracılığıyla, hâkimiyetleri dışında kalan, gerçek ortamlara alternatif olarak sanal âlemler oluşturdular. Farklı milletlerden meydana gelen genç toplulukları bu sanal âlemde bir araya getirerek âdeta “sanal gençliği” doğurmaktalar. Böylelikle gerçek âlemden, aileden, toplumdan, ahlâktan, mâneviyattan kopuk bir gençliğin türemesine uygun bir zemine yerleştirdiler. Bu sanal gençliğin hayalleri, beklentileri kendi değerlerinden tamamen uzaktır.

Müddessir suresinin 4. ve 5. Ayetlerinde Peygamberimize toplumu uyarma safhasında Rabbinin adının yüceltmesinden sonra “Elbiseni temiz tut! Ve bütün pisliklerden kaçın!” emrinin verildiğini görmekteyiz. Elbiseni temiz tut emri, giyilen elbiseden ahlâka, iç temizlikten dış temizliğe uzanan her türlü maddi ve manevi unsurları kapsamaktadır. “Bütün pisliklerden kaçın” emri için de geçerlidir. Bu fiziki kirlilikten, zihnî ve kalbi kirliliğe, insanın çevresine, yaşantısına uzanabilecek her türlü kirliliğe işaret etmektedir. Eğer bir insan; Rabbinin adını yüceltme sorumluluğu ile toplumu inşâ etme görevini üstlenmişse, kendini temiz tutmadan, toplumu temizlemeye kalkmamalıdır.

Peygamber Efendimiz şahsiyet olarak bilinmeden onun rehberliğine teslim olunmadan kirli ve pislik toplumu düzelmez! Allah Peygamberini; insanın önüne her zaman engeller çıkaran nefs ve şeytanın ayartmalarına karşı uyarıyor, böylelikle kendisine izlemesi gereken yolu öğretiyordu. Ayetin insanlığa öğrettiği bir diğer incelik ise şudur: İnsan onuruna saygı, iyiliklerin en yücesidir. Bu onuru zedeleme pahasına yapılan yardım, verilen destek ne ölçüde büyük olursa olsun, Kur’an nazarında bir hiçtir.

Hz. Peygamber’den sabırlı olması istenmiştir. Elbette toplumu irşad ve inşa edecek Peygamberimizin karşısına, çıkacak büyük güçler olacaktır. Öyle ki onlar hakikatin sesini kesmek/kısmak için ellerinden gelen her şeyi yapacaktır. Peygamber Efendimiz de bu kutlu görevinde karşılaştığı zorluklar ve çileler karşısında sabırlı olmak, tebliğini bu engellere ve engellemelere rağmen sürdürmek zorundadır.

Buradaki sabrın bir özelliği de bu sabrın “Allah için” olmasıdır. Temiz toplum kurma sevdası taşıyanlar önce kendi kapılarının önünü temizlemeli sonra topluma yönelmelidirler. Kendi kirli çamaşırlarını yıkamadan başkalarının kirli çamaşırlarını temizlemeye kalkılmaz! Temiz topluma giden yol temiz fertlerden geçer. Bu hizmeti yapanlarda (hangi konumda olursa olsun idari siyasi) söylem ile eylem birliği olmalıdır. Örnek olması gerekenler, kendi karanlıklarını aydınlatamamıştır. Kur’an-ı Kerim özellikle önemli yerlerde/makamlarda toplumun önünde olanlara: “Ey iman sahipleri! Yapmadığınız şeyleri ne diye söyler durursunuz. Kendiniz yapmadığınız şeyleri söylemeniz, Allah katında büyük bir gazaba sebep olur.” Çünkü iman, emanet taşımaya ehliyet demektir. Bu da emin adam olmakla gerçekleşir. Emin adamsa, güven veren adamdır. Bunun içindir ki insanlığın şaşmaz ve değişmez önderleri olan nebilerin temel sıfatlarından biri de emin yâni güvenilir kişi olmalarıdır. Bu da “Alak, Kalem, Müzzemmil ve Müddessir” surelerindeki ilâhî metodolojiyi iyi anlamaktan, yaşamaktan ve yaşatmaktan geçmektedir.

Olayları hep konuşarak, tartışarak dindar olarak bilinenlerin kendilerine, topluma verdikleri zararlardan dolayı dindarlara hücum edenler öncelikle bu ayetleri okumalıdırlar. Sonra da “İslâm kusursuz, Müslümanlar kusurlu!” diyerek iç dünyalarını gözden geçirsinler.

HABERE YORUM KAT
Önceki ve Sonraki Haberler
Bunlar da İlginizi Çekebilir