HAKSÖZ HABER
7 Ekim Aksa Tufanı operasyonunun ardından işgal rejiminde gerçekleştirilen ilk genel seçimler, siyonistler arasındaki bölünmüşlüğü ve koalisyon krizini bir kez daha gözler önüne serdi.
27 Ekim Salı günü sandık başına giden işgalcilerin oyları, ne katil Binyamin Netanyahu’nun ne de eski genelkurmay başkanı Gadi Eisenkot’un hükümeti kurabilmek için gerekli olan 61 sandalyelik çoğunluğa ulaşamadığını ortaya koydu.
Resmi Sonuçlar Açıklandıkça Blokların Durumu Değişiyor
Siyonist medyanın sandık çıkış anketlerinde Netanyahu bloku ciddi bir oy kaybıyla 51-52 sandalyede kalmıştı. Ancak 28 Ekim sabahı Siyonist Merkez Seçim Komisyonu tarafından paylaşılan ve sandıkların yüzde 55,4’ünün sayıldığı kısmi sonuçlara göre tablo şu şekilde güncellendi:
- Netanyahu Bloku: 56 sandalye (Likud Partisi 25-27 sandalye ile yine de birinci sırada)
- Muhalefet Cephesi: 49 sandalye
- Arap Partileri: 15 sandalye
Siyonist askerlerin oyları dahil olmak üzere çift zarflı oyların sayımı devam ettiğinden bu sandalyelerin dağılımında hala değişim yaşanabilir. Ancak mevcut haliyle işgal parlamentosu Knesset’te hükümet kuracak 61 vekillik sayıya hiçbir taraf tek başına ulaşamıyor.
Muhalefet Cephesi Parçalı Yapısıyla Dikkat Çekiyor
Gadi Eisenkot liderliğindeki Yashar partisinin 21-23 sandalye kazanarak muhalefetin en büyük gücü haline gelmesi bekleniyor. Eisenkot yaptığı ilk açıklamada, "Halk 7 Ekim katliamından sorumlu olan hükümete olan güvenini kaybetmiştir. Derhal siyonist bir hükümet kurmak için harekete geçeceğim." diyerek Netanyahu'yu devirme kararlılığını vurguladı.
Ancak işgal rejiminin geleceğini tıkayan en büyük engel muhalefetin homojen olmaması. Netanyahu karşıtı blokta yer alan sağcı, merkezci ve solcu siyonist partiler, 15 vekile ulaşan Arap partileriyle yan yana gelmek istemiyor. Eisenkot’un "Siyonist hükümet" vurgusu da Arap partilerini doğrudan koalisyona dahil etmekte zorlanacağının bir işareti olarak yorumlanıyor.
Gaspçı Çeteyi Zorlu Günler Bekliyor
İşgal rejiminde hükümet kurabilmek için önümüzdeki süreçte şu senaryolar masada duruyor:
- Netanyahu’nun kalan oylarla veya vekil transferleriyle kıl payı da olsa 61 sayısına ulaşıp mevcut ırkçı ortaklarıyla iktidarını sürdürmesi.
- Eisenkot’un içerideki milliyetçi itirazlara rağmen Arap vekillerin dışarıdan desteğiyle eğreti bir koalisyon kurması.
- Eğer bu pazarlıklar çıkmaza girerse, işgal rejiminin geçmiş yıllarda olduğu gibi (2019-2022 arası 5 kez yapıldığı gibi) yeniden bir erken seçim sarmalına sürüklenmesi.
Aksa Tufanı’nın açtığı askeri ve toplumsal gedik, siyonist rejimi siyasi olarak da büyük bir yönetilemezlik krizinin eşiğine getirmiş durumda.
