Röp: Naman Bakaç / Fokus+
16 Kasım 2021’de Vefatıyla Beşinci Yılını Dolduran Sezai Karakoç; Edebî, Fikrî Ve Siyasi Dünyamızın Zeminini Oluşturan Nadir Ve Nadide Köşe Taşlarından Biridir. Şiirleri, Fikirleri, Aşkı, Kurduğu Partileri, Çevirileri, Piyesleri, Hikâyeleri, Denemeleri, Günlük Ve Biyografi Yazılarına Bakıldığında Bu Nadir Ve Nadide İbaresini Hak Ettiği Görülecektir. Edebiyat Ve Şiirde, Oluşturduğu Poetika Ve Estetiği İle Kendine Özgü Bir Yatağı Olduğu Rahatlıkla Görülür. Döneminin İkinci Yeni Şairleri Ve Edebî Kanonuyla Benzerlik Arz Eden Motifleri Olsa Da Bu Akımı Da Kuşatan Daha Gerçekçi, Metafizik Ve İmge Dünyasına Sahiptir Sezai Karakoç.
Siyasi Ve Düşünce Dünyasına Devrim Veya İhtilal Değil “diriliş” Mottosunu Yerleştiren Karakoç, Şair Ali Emre’nin İfadesiyle “pörsüyen, Uyuyan Ve Bozulan Bir Medeniyeti” Yeniden Diriltmenin Cehdini Ortaya Koyar. Bu Cehd, Fikrî Bir Akıma Dönüşse De Bütünlüklü Ve İstikrarlı Bir Kadro Oluşumuna Yol Açamadı Maalesef. Bu Yüzden Kurduğu Parti Ve Etrafında Öbeklenen Sosyolojiden Bir Hareket Akımı Oluşturamadığı, Ancak Güçlü Ve Derin Bir Edebî Akım Oluşturduğu Söylenebilir. Bu Yüzdendir Ki İsmet Özel, Nazım Hikmet, Necip Fazıl Gibi Kamusal Yüzü Olan Bir Edebiyatçıdır. Şüphesiz Onun İçin Farklı Tabirler, Tanımlamalar Ve Vulgar Nitelendirmeler Yapılabilir. Edebî Ve Fikrî Dünyasına Bakıldığında Mütefekkir Şair İbaresi Sanki Daha İsabetli Gelmekte. Hatta Yerleşik Motto, Tabir, Tanımlamalar İle Nitelendirmeleri Kapsadığı Da Söylenebilir.
Mütefekkir Şair Karakoç’un; Edebî, Fikrî, Siyasi Ve Kişiliğine Dair Dünyasına Kapı Aralamak İçin Şair, Araştırmacı, Romancı Ve Aksiyoner Kimliği İle Tanınan Ali Emre İle Bu Dört Ana Başlık İçerisinde Konuşmaya Çalıştık. Karakoç’un Edebî, Fikrî Ve Hareket Akımı Oluşturup Oluşturamadığını, Edebî, Fikrî Ve Hareket Yönünün Karakteristik Yapısını, Düşünce Ve Edebiyat Dünyasına Miras Olarak Bıraktığı Şeyi Zaafları Ve Güçlü Yönleriyle Bizlere Çarpıcı Bir Şekilde, Çekinmeden Anlattı Ali Emre.
“karakoç, Sesini Ve Yolunu Kısa Sürede Bularak Suyu Tersine Akıtmayı Başaran Bir Menardır”
Sizin Şair Kimliğinizden Mülhem, Karakoç’un Şiir Atlasından Başlamak İsteriz. Karakoç’un Şiirlerinin Toplandığı Gün Doğmadan Kitabına Baktığınızda, Şiir Poetikasının Ne Olduğunu Görüyorsunuz? Şiirinde Kendisini Ayrıksı Kılan Yönünün Ne Olduğunu Düşünüyorsunuz? Şiirinde Daha Çok Neyi/neleri İmlemiştir?
Sesini Ve Yolunu Kısa Sürede Bularak Suyu Tersine Akıtmayı Başaran Bir Menardır Karakoç. O Hem Kemalist Edebî Tahayyülü Hem De Modern Şiirin Açmazlarını, Yanlış Sosyalleşen Yeni Şiirin İçerik Havzasını Kademe Kademe Geride Bırakmanın Kavgasını Vermiştir. Bu Bağlamda Hem Arayış, Sıçrayış Ve Yeni Buluşların Hem De Kaçmaların, Kurtuluşların, Uzaklaşmaların Adamıdır. Ergani’den Ülkenin Geneline Ve Bütün Bir Evrene Yürüyen O Mahzun, Munis Ve Haysiyetli Oğul; Bütün Eksiklerine Rağmen Edebiyatımızda Modern Bir Mucizedir Hakikaten. Şiiri Her Vesile İle Batı’ya, Eski Yunan’a Ve Benzeri Coğrafyalara, O Coğrafyaların Tarihine, Mitolojisine, Birikimine Çekenlerin/çağıranların Karşısında -onlara Da Yabancı Kalmamakla Birlikte- Asya Ve Afrika’ya, Orta Doğu’ya, Müslüman Coğrafyanın Tarihine, Tanıklığına, Birikimine Dayanarak Söz Aldığı Görülür. Bu Bağlamda, Şiirimize, Epeyce Bir Zamandır Uzak Durduğu İçin Yeni Sayılabilecek Bir Coğrafya Ve Onun Üzerinde Şekillenen Kapsamlı Ve Zengin Bir Tarih Cephesi Kazandırır.
Başka Bir Mekâna, Başka Bir Zamana, Başka Bir Tarihe; Yeni Ve Özgün Bir Medeniyet Rüzgârına, Şahıs Kadrosuna, Diriliş Hamlesine, Mimariye, Ekonomiye, Kadın Ve Çocuk Evrenine Sıçrayıştır Bu. Direniş Estetiğinden Ayrı Tutulamaz Ve Ontolojik Bir Farklılaşmaya İşaret Eder. Bazı Yönleriyle, Gündelik Hayatı “yaşayan Sünnet” Gibi Kucaklayan Karakoç Şiiri, Aynı Zamanda, Yanlış Ya Da Yarım Yamalak Açılan Lekeli Pencerelerden Uzaklaşarak Çatıya, Burcun Tepesine Çıkar, Maziye Ve Atiye Yüksek Bir Rakımdan Bakar. O Dönemde Çoğu Edebiyatçının Burun Kıvırdığı Yahut Hiç Üstünde Durmadığı “müslümanlık Tarihi” Işıl Işıl Ortaya Çıkar Onun Şiirinde. Parlak, Zarif, Işıklı Bir Külliyenin İçinden Süzülerek Bütün Azametiyle Arzıendam Eder. Bazen O Kadar Yoğunlaşır Ve O Tarihi, Medeniyeti Eksiksiz Anlatmaya Kendini O Kadar Kaptırır Ki Biçim Zaaflarını Bile Görmezden Gelir. Doğal, Gösterişsiz, Tarih İçinde Gezdirilmiş Ve Âdeta Akışkanlık Kazanmış Bir Ahlakın Peşine Düşer. Tanımlanmış, Temsilcileri Gösterilmiş Ve Örnek Alınması Mümkün Bir Yiğitlik Ve Kahramanlık Getirir. Bu Boyutlanmanın Daraldığı, Küçüldüğü Durumlarda Bile En Azından Osmanlı Döneminin Güzel Ve Coşkulu Anlarının Gerisine Düşmez. Yanındaki Ve Yöresindeki Kardeşlerinin Dahi Dönem Dönem Reel-politiğin Baskısıyla Dudak Büktüğü Meselelere Yönelir. Sadece Dıştaki Çitleri Değil, İçeriden Bariyerleri De Aşarak Tarihsel Kodlarını Ve Farklı Uzamlardaki Örneklerini Gösterdiği Evrensel Bir Kardeşlikte Ayak Direr. Bin Dikenle Çevrili Olsa Da Bir Gülün Değerini Anlatır, Bir Çeki Bal İçin Bin Okka Keçiboynuzu Çiğnemekten Yakınmayanlara Dert Anlatır. Kendi İfadesiyle Yüceltici Bir Metafiziğin Ve Yüksek Bir Medeniyetin Şiiridir Bu.
“düşünce Dünyasının, Edebiyatı Kadar Canlı Ve Bütünlüklü Olduğunu Söylemek Zordur Çünkü Parça Doğrular İçerir, Yarı Romantiktir Ve Şahıs Merkezlidir”
Karakoç’un 1960’lı Yıllardan İtibaren Çıkardığı Ve Kesintilerle Olsa Da 1992 Şubat’ında Sonlanan “diriliş” Dergisinde, Düşünce Ve Siyaset Yazıları Da Bolca Görülmekte. Diriliş Nesli, İslam Medeniyeti, İslam Birliği, İslam’ın Dirilişi, İnsanlığın Dirilişi Gibi Kavramsallaştırmalar Etrafında, Karakoç Sizce Günümüze Nasıl Bir Düşünce Mirası Bırakmıştır? Döneminin Yazar Ve Düşünürlerinden Farklı Olarak Düşünce Dünyamıza Neyi/neleri Katmıştır?
Soruyu Cevaplarken “diriliş” Kavramını Anahtar Bir Kelime Olarak Görebiliriz. Bozulan, Pörsüyen, Uyuyan Bir Medeniyeti Yeniden Canlandırma Girişimidir Bu. Devrim Değildir Yani, İhtilal De Değildir. Karakoç’un Düşünce Dünyasının, Edebiyatı Kadar Canlı, Çekici Ve Hatta Bütünlüklü Olduğunu Söylemek Zordur Kanaatimce. Parça Doğrular, Parça Güzellikler İçerir Yazıları Ve Kitapları. Analiz Ve Yorumları Da Çoğu Zaman Yarı Romantiktir. İster İstemez Şahıs Merkezlidir Bir De. Kalıcı Ve Kapsamlı Bir Harekete Dönüşecek İşlekliğe Ve Sistematiğe Sahip Değildir. Bir Heyecan Dalgası Yaratmayı, Bir Silkiniş Rüzgârı Estirmeyi Önceler. İslâm Toplumunun Ekonomik Strüktürü Gibi, Adıyla Bile İnsanı Çarpan, Dönemine Göre Çok İleri Bir Hamle Özelliği Gösteren Kitapları Da Vardır Lakin Bilhassa 90’ Sonrasındaki Görüşleri Soğuk Savaş Döneminin Bariyerlerini Çok Fazla Aşamaz. Geçmişin Güzelliklerini Gösterir Lakin Geleceğe Dair İşaretleri Genellikle Temenni Dizisidir. Fakat Hepsinde Edebiyatın Da Arka Çıktığı Anlamlı Tasvirler Ve Öz Güvene Sevk Eden Işıltılı Çağrışımlar Yer Alır.
“evrensel İslami Birikimi, Tercüme Faaliyetlerini Ve Başka Dünyalardaki Düşüş Kalkışları Değerlendirirken Konvansiyonel Kalır”
Bir Başlangıç Cehdi Olarak Görülebilir Karakoç’un Fikriyatı. İşlenmeye, Detaylandırılmaya, Güncellenmeye Ve Tahkim Edilmeye Elverişli İlk Yol Bilgisi Ve Azim Reçetesi Mesabesindedir. Önceki Büyük İsimler Ve Kendi Kuşağındaki Birçok Aydın Gibi, Belli Bir Yaştan Sonra Okumayı Azaltan İnsanlardır Zaten. İstişare Merkezli Bir Zenginlik İçin De Nicelik Ve Nitelik Yönünden Yeterli Bir Çevresi Olmamıştır. Bu Yüzden Hem Evrensel İslâmî Birikimi Ve Tercüme Faaliyetlerini Hem De Başka Dünyalardaki Düşüş Kalkışları Değerlendirirken Konvansiyonel Kalır. Kapıyı Aşmış, Eşiği Geçmiş Fakat İlerisini Görüp Gösterebilecek Bir Donanım İçin Hem İmkânı Hem De Vakti Olmamıştır. Koltuğuna Çok Sayıda Karpuz Sığdırmak Zorunda Kalan İnsanların Kaderidir Bu Biraz Da. Geçmişi Değerlendirme Noktasında Da Eleştirel Değildir. Müslümanların Müktesebatına Bütüncül Bir Muhabbetle Yaklaşır. Eleştirmez. Ayıklamaz. Seçici Davranmaz. Mehmed Âkif’le İbn Arabî’yi, Yahya Kemal’le Necip Fazıl’ı Aynı Masada Buluşturmanın Derdindedir. Bu Bakış; İster İstemez, Gelenekçilik, Sağcılık, Osmanlıcılık, Lider Merkezlilik Başlıkları Altında Toplanan Değerler Kümesine Götürür.
Türkiye Onda Da Merkezîdir. Dirilişin Neşvünema Bulacağı Yer Başka Bir Ülke Ya Da Belde Değildir; Muhakkak Türkiye’dir. Son Sancağın Düştüğü Yer Burasıdır, Dirilişin İlk Sancağı Da Burada Yükselecektir. Ümmet Perspektifini Yitirmese De Kendine Özgü Yerli Ve Millî Bir Dindarlık Geliştirir. Bir De Daha 1967’de Gözaltına Alınıyor, 163. Madde Üzerinden Ağır Ceza Mahkemesinde Yargılanıyor. İslam’ın Dirilişi Başta Olmak Üzere Birçok Kitabı Toplatılıyor. Yıllar Süren Bu Davalar 1974’teki Genel Affa Kadar Devam Ediyor. Hapis Ve Sürgün Cezası Veriliyor. Bunların Da Sezai Bey’i Düşünce Ve Siyaset Düzleminde Etkilediği, Yorduğu, Cesaretini Kırarak Biraz Geriye Çektiği Söylenebilir. Şöyle Özetleyebiliriz: Diriliş Düşüncesi, İslam Medeniyetinin Kendi İnanç, Fikir, Ahlak Ve Estetik Değerleri Temelinde Yeniden Ayağa Kalkmasını Hedefleyen Bir Medeniyet Tasavvurudur. Batı Taklitçiliğine, Materyalizme Ve Manevi Yozlaşmaya Karşı İnsanın, Toplumun Ve Medeniyetin Vahiy Merkezli Bir Bilinçle Yeniden İnşasını Savunur. Diriliş, Geçmişe Dönmek Değil; İslam’ın Kurucu İlkelerinden Hareketle Çağın Meselelerine Özgün Cevaplar Üretmektir. Bu Düşüncenin Merkezinde İnsanın Ruhen Dirilişi, Müslüman Toplumların Yeniden Bilinç Kazanması Ve İslam Medeniyetinin Tarihsel Özne Olarak Yeniden Yükselişi Bulunur.
Şiir Ve Düşünce Dünyası Dışında Bir De Siyasi Tarafı Var. Parti Kuruyor. Buradan Hareketle Bir De Siyasal Kimliğine Dair Soru Sormak İsteriz. Sizce Karakoç Önce Diriliş Partisi Ardından Değişen İsmiyle Yüce Diriliş Partisi İle Ne Yapmak İstemiştir? Bir Lider Kapasitesi Taşıdığını Veya Böyle Bir Yönünün Olduğunu Düşünüyor Musunuz? Yoksa Salt Edebiyat Ve Düşünce İle Mi Anılmalıydı Karakoç?
Bu Yöneliş, Zorluklara Ve Kovuşturmalara Karşı Yasal Bir Kalkan Edinme Tercihi Olarak Görülebilir Öncelikle. İkincisi, Döneminin Birçok Büyük İsminin Genel Refleksidir Bu. Küçük De Olsa Etraflarında Biriken İlgiyi, Gençlik Öbeklenmelerini, Sosyolojik Hasılayı Bir Programa Bağlamak Ve Nihayetinde Partileşmek. Biz Düşüncelerini Ve Siyasi Çıkarımlarını Eksik Ve Dağınık Olarak Nitelendiriyoruz Ama Onlar Programlı Ve Sistemli Görüyorlardı Kendilerini. Bozuk Ve Ceberut Sisteme Karşı Alternatif Bir Sistem Getirmeyi Önemsiyorlardı Aynı Zamanda. Yanlarına Gelen, Kendilerine İlgi Ve Hürmet Gösteren Kişi Ve Toplulukları Da Böyle Bir Çatı Altında Toplamanın Yararlı Olacağını Düşünüyorlardı. Geç Kalmasaydı Necip Fazıl Da Bir Parti Kurardı Bence; Bir Parti Lideri Gibi Ülkeyi Dolaşarak Konferanslar Vermiştir Bu Yüzden.
Merhum Karakoç, Çabasının Varacağı Yerin Burası Olacağını Varsayarak Siyasete Atılmakta Kendince Haklı Olabilir Fakat Benim Gibi Birçok İnsan İçin Bugün İtibarıyla Hüzünlendirici Hatıralardır Bunlar. Hele Türkiye Gibi Politikanın Daima Kirlendiği Ve Şiddete Maruz Kaldığı Bir Ortamda Mahcup, Munis, Dürüst, İçrek İnsanların Böyle Alanlara Yönelmesi Bugün De Benim Kesinlikle Doğru Bulmadığım Bir İştir. Karakoç’un Mizacına Da Ters Buluyorum Üstelik Böyle Didişmeli, Çekişmeli, Pratik Ve Pragmatik Bir Alanı. O Da Bir Kültür Ocağı Gibi Gördü Muhtemelen. Yeterli Sayıda Örgütlenemediği İçin Partisi Birkaç Kez Kapatıldı Zaten. Benim Gözümde Hâlen 600 Milletvekili, İyi Ve Yol Açıcı Bir Şairin Tırnağı Bile Etmez. Türkiye’de Gündelik Politika Hem Yasal Mevzuat Hem De Kökleşmiş Çirkinlik Ve Kötü Alışkanlıklar Yüzünden İlkeli Ve Temiz İnsanları Henüz Hak Etmiyor Kanaatimce.
“farklı Kesim Ve Kurumlardan İnsanlar Onun Sade Yaşayışını, Ahlakını, Gözü Tokluğunu, Tevazusunu Övdü”
Sezai Karakoç’un Başta İslami Kesim Olmak Üzere Türkiye Toplumunda; Şiiriyle, Evlenmeyişiyle, Aşkıyla, Düşünceleriyle, Yazılarıyla Abartıldığını Veya Aşırı Yüceltildiğini Düşünüyor Musunuz? Yoksa Derinliği, Vizyonu Ve Kadri Kıymeti Bilinmeyen Bir Savaşçı, Bir Dirilişçi Olduğu Kanaatinde Misiniz?
Gençliğinde, Orta Yaşlarda O Da Çok Sıkıntı Çekti Şüphesiz. Dergi Çıkardığında Umduğunu Bulamadı. Heyecanı Genellikle Yarıda Kaldı. Kitapları Pek Satmadı. İstifa Etti, Tekrar Göreve Döndü, Yokluk İçinde Kaldı, Sıkıntı Çekti. Fakat Allah Kendisine Uzun Sayılabilecek Bir Ömür Verdiği İçin Ak Parti’nin De Yükselişiyle Son Yirmi Yılda Daha Fazla Gündeme Geldi. Adı Yaşatıldı, Kitapları Önerildi, Programlarda Anıldı, Bazı Şiirleri Usta Sanatçılar Tarafından Seslendirildi. Vefatından Önceki Dönemde Türkiye’de Pek Çok İnsan Kendisini “dünyanın Yaşayan En Büyük Şairi” Olarak Nitelendirdi. Farklı Kesim Ve Kurumlardan İnsanlar Onun Sade Yaşayışını, Ahlakını, Gözü Tokluğunu, Tevazusunu Övdü. Evlenmedi Evet; Bu Yüzden “evlenmeyen, Bir Aile Kurmayan İnsan Bir Toplumu Yönetmeye Nasıl Yeltenir?” Diyenler Oldu. Monna Rosa Şiirindeki Aşk Üzerinden Gündeme Getirilmesi Magazine Düşkün Edebiyatçılar Ve Haberciler Yüzündendi. Halbuki Bu Şiirinden Yıllarca Kaçtı Karakoç; Son Yıllarında Kitaplaştırdı Hatta. Üzerine Kapanmasını İstemedi, Aşk Şiiri Hiç Yazmadı Sonraki Yıllarda.
Vefatından Sonra Yayımlanan Hatıralar Da Çeşitli Yönleriyle Tartışıldı. Panel Ve Sempozyumların Da Sayısı Artmış Görünüyor Birkaç Yıldır. Gündeme Gelmek, Görünmek İçin Özel Bir Çaba Sarf Ettiğini Kimse Söyleyemez; Abartı Ya Da Aşırı Yüceltme Söz Konusuysa Bu Da Sevenlerinin Marifetidir. Mehmet Görmez, Devlet Eliyle, Kurumlar Aracılığıyla Hacca Gitmekten İmtina Edişini Büyük Bir Ders Sadedinde Anlattı, Hatırlayanlar Vardır. Bir Diriliş Eriydi Karakoç, Bir İşaretçiydi Fakat Yolu Yeterince Güçlendirilmediği, Çeşitlendirilmediği İçin Edebiyatla Beslenmeyen Düşünceleri De Zamanla Sıcaklığını Yitiriyordu. Cemaatlerle, Eylemci Direniş Çabalarıyla, Tevhidî Uyanış Süreciyle, Siyasi Tarafı Daha Güçlü Islah Hareketleriyle Dirsek Teması Zayıftı Zaten. Tasavvufla Bağlantısı Parlak Yorumlarına Rağmen Yüzeyseldir Kanaatimce. Yolu Belli Bir Yere Dek Yürüyüp Yolcuyu Yönlendirmediyse De Onun, Yolu Ciddi Derecede Güzelleştirip Zenginleştirdiğini Söylemek Bence Daha Doğru Olur.
“gündelik Hırslardan Ve Beğenilme Handikabından Arınarak Damıtılan Sabır Ve Kendi Kozasını Örme İnadı Unutulmaz”
“monna Rosa'dan Taha'nın Kitabı'na: Sezai Karakoç Şiirinde Arayış Ve Sıçrayış Cehdi” Başlıklı Makalenizi, Karakoç’un Hayatını Özetlediğini Düşündüğünüz Şu İki Mısrayla Bitiriyorsunuz: “belki Yaşayamaz Güneşi Eksik Kışta/fakat Ardında Unutulmaz Bir Yaz Bırakır.” Karakoç’un Günümüze Bıraktığı, Unutulmaz Beş Yönü Sizce Nedir?
Şöyle Sıralayayım Aklıma Gelenleri: 1. Zaman Zaman Tekrara Ve Yığmaya Dönüşse De Birçok Özelliğinin Yanında Müslümanların Tarihine, Medeniyetine, Kahramanlarına Ve Gelecek Tasavvuruna Cesaretle Sokulan, Estetik İncelik Ve Derinliğiyle Başka Kesimleri De Cezbeden Nitelikli Şiirler. 2. Dürüstlük, Farklı Kesimlerden İnsanların Tanıklığıyla Da Teyit Edilen İlkeli Ve Temiz Bir Kişilik. 3. Okuyanda Daima Bir Vakar Ve Saygınlık Uyandıran; Şiirden Hikâyeye, Denemeden Hatırata Farklı Türleri İçeren Sıra Dışı Edebî Birikim. 4. Müslümanların Komplekslerini Aşan, Öz Güvene Ve Çalışkanlığa Çağıran, Yarı Romantik Ve Parçalı Da Olsa Görkemli Bir Diriliş Fikri. 5. Malayanilikten, Gündelik Hırslardan, Beğenilme Ve Sürekli Takdir Edilme Handikabından Arınarak Damıtılan Sabır Ve Kendi Kozasını Örme İnadı.
“sezai Karakoç, Muzaffer İlhan Erdost’a Ait İkinci Yeni Adlandırmasını Yapay Ve Yetersiz Bulur Ve Kendini Bu Akıma Dâhil Etmez”
Aynı Makalenizde Karakoç’u İkinci Yeni Şairlerinden Farklı Kılan Estetik Ve Poetik Şiir Anlayışına Değiniyorsunuz. Karakoç’u; Ece Ayhan, Cemal Süreya, Turgut Uyar, Edip Cansever Gibi İkinci Yeni Şairlerinden Ayrı Kılan Yönü Nedir? Sizce Karakoç, İkinci Yeni Akımına Dâhil Edilebilir Mi? Edilir Veya Edilemez Diyorsanız Şayet, Nedenlerini De Sıralar Mısınız?
Bu Konuda Her Kafadan Farklı Bir Ses Çıkıyorsa Da Başlangıç Yılları İçin İkinci Yeni’ye Dâhil Edilebilir. Kurucusu Olduğunu Söyleyenler De Vardır Hatta. 50’li Yılların Başında Cemal Süreya İle Mülkiye’de Birlikte Okuyor Zaten. Aynı Sınıfı Hatta Aynı Sırayı Paylaşıyorlar. Fransızcadan Birlikte Çeviri Yapıyor Ve Şiirlerini Birbirlerine Okuyorlar. Mezuniyetlerinin Ardından Maliye Bakanlığında Müfettiş Olarak Görev Alıyorlar.
Ece Ayhan İse Onlardan Bir Alt Sınıfta. Bu İki Arkadaşı İkinci Yeni’nin “uç Beyi” Olarak Niteleyen De Odur. Sonraki Yıllarda Da Karakoç’un Şairliğini Ve Duruşunu Övmüştür. Sezai Karakoç, Muzaffer İlhan Erdost’a Ait İkinci Yeni Adlandırmasını Yapay Ve Yetersiz Buluyor. "yeni-gerçekçi Şiir" Veya "salt Yaşama Şiiri" Olarak Adlandırıyor Ve Kendisini Bu Akıma Dâhil Etmiyor. Bazı Eleştirmen Ve Edebiyat Tarihçileri Üslup Ve İmge Kullanımı Nedeniyle Onu Bu Topluluk İçinde Değerlendirse De Kendisi, Poetik Ve Düşünsel Açıdan Bağımsız Bir Yol İzlediğini Savunmuştur. Yenilikçi Dili Ve İmgeciliği Savunmuş; Ancak Diğer Şairlerin Aksine Şiirini İslam Medeniyeti, Metafizik Ve Gelenek Üzerine Kurmuştur. Bu Yönüyle İkinci Yeniciler, Karakoç’un Hem Sözel Hısımları Hem De Alt Kadrosu Olarak Düşünülebilir.
“karakoç; Kişi, Kadro Ve Kitle Sütunlarından Üçüne De Hitap Etti Fakat Gücü Nispetinde Pişirdiği İnancın Ve İnkılabın Ekmeği, Başkalarının Sofrasını Büyüttü”
Sezai Karakoç’un 1960’lı Yıllardan İtibaren Diriliş Dergisi Etrafında Bir Kadro Hareketi Oluşturduğuna Dair İzler De Görüyoruz. Belki De Bu İzler Bir Nüveye Dönüşüp Parti Hareketi İle Kitlelere Ulaşacaktı Kim Bilir, Tam Bilemiyoruz. Karakoç’un Edebî Bir Akım Veya Kanon Oluşturduğu Söylenir Ancak Siyasi Bir Akım Oluşturamadığı Da Söylenir. İslam Medeniyeti, İslam Birliği Veya Diriliş Nesli Düşüncesi Neşvünema Bulabildi Mi Sizce? Yoksa Ona Böylesi Bir Misyon Yüklemek Haksızlık Mıdır? Bu Yönüyle Misyonu Bir Kıvılcım Oluşturmak Mıydı Yoksa Yetişmiş Bir Kadro Oluşturmak Mı?
Parti İle İlgili Düşüncelerimi Daha Önce Belirttim. Bu Alanda Büyük İşler Başaramayacağını, Politik Sahnede Hissedilir Bir Güç Ve Ağırlığa Ulaşamayacağını Kendisi De Biliyordu Muhtemelen. Emek Verdiği Düşünce Hattının, Gelecek Tasavvurunun, Etrafında Biriken İyi Niyetli Kişi Ve Öbeklenmelerin Buharlaşmasını Engellemeye Çalıştı Belki Böylelikle. Bir Dernek, Vakıf Yahut Fikir Kulübü Mesabesindeydi Bu Çabası. Legal Ve Nispeten Korunaklı Ve Popüler Bir Alandı Aynı Zamanda. Rutin Açıklamalara, İçerideki Ve Dışarıdaki Oluşumlara, Partilere, Resmî Merkezlere Yönelik Davet Ve İkazlara Da İmkân Tanıyordu Bu Çatı.
Bizim Tam Bilmediğimiz Başka Gerekçeleri De Olabilir. Kitapları Ve Konuşmalarıyla Yetiştirdiği Nesil Kendi Hinterlandından Taştı Elbette; Onun Muradını Aştı. Daha Dağınık Fakat Cesametli Necip Fazıl Çizgisiyle Ve Diğer İsimlerin Etrafında Kümelenen Ekollerle Bütünleşti Ve Zaman Zaman Merkeze De Yürüdü. Kıvılcımın Ateşe Dönüşmesinde Onun Da Büyük Bir Katkısı Vardı Fakat Çevrenin Merkeze Yürüttüğü Ateş De Epeyce Değişime Uğramıştı. Kişiliği De Cesametli, Süreğen Ve Arzulu Bir Sosyolojik Hamle İçin Fazla Uygun Değildi Bence. Devir, Şahıs Ve Eser Üçgeni Bağlamında Değerlendirirsek Ona Da Başkalarına Da Haksızlık Etmeyiz. Eksiklik Ya Da Çaresizlikleri, Düşünceyi Edebiyat Dolayımında Yükseltip Zenginleştiren İnsanların Değerini Azaltmaz. Yeter Ki Hakkaniyetli Bakalım. Bizde Öteden Beri Lider Rolündeki Kişilikler İle Dönüştürülmesi Beklenen Kitleler Vardır. Aradaki Bağlantıyı Kadro Kurar. Sezai Bey Kişi, Kadro Ve Kitle Sütunlarından Üçüne De Hitap Etti Fakat Gücü Nispetinde Pişirdiği İnancın Ve İnkılabın Ekmeği, Başkalarının Sofrasını Büyüttü. Şiirlerinde De Çokça Andığı Hz. Ali’ye Benzetirim Ben Onu Biraz; Kendisinin De Hataları Ve Açmazları Az Değildi Lakin Yandaşları Da Hasımları Da Hz. Ali’yi Yeterince Hak Etmiyordu.
Sezai Karakoç’a Vefatının Beşinci Yıl Dönümünde Bir Kere Daha Allah’tan Rahmet Diliyorum. Cehdi Hep Yaşasın.

