Shaimaa Eid’in Palestine Chronicle’da yayınlanan yazısını Barış Hoyraz, Haksöz Haber için tercüme etti.
Bombardıman ve patlama sesleri ile televizyon ekranlarında haber yapan gazetecilerin sesleri arasında, Gazze’den başka tür bir mesaj yükseldi — Mahmud Ebu Nammous tarafından, ses olmadan, işaret diliyle iletilen bir mesaj.
Kulakla duyulamayan, ancak doğrudan kalbe ulaşan bir ses: ilan edilen ateşkes rağmen, Gazze Şeridi'nde devam eden İsrail soykırımının kurbanlarının çığlıklarından uzak kalan dünyayla bağlantı kurma girişimi.
Mahmud, işitme engelli genç bir adam olmasına rağmen, bu bölgede direncin sembolü haline geldi.
Eşi ve çalışma arkadaşı Fatima ile birlikte, bir gazeteci rolünü üstlenmeyi seçti ve çevresinde yaşanan suçların ayrıntılarını belgeledi. Fatima, hem mesleki hem de kişisel yolculuğu boyunca ona destek olmak için işaret dilini öğrendi.
The Palestine Chronicle’a işaret diliyle konuşan Mahmud, Fatima’nın sözlerini tercüme ederken şöyle dedi: “İsrail’in soykırımı sırasında Gazze halkının çektiği acıları dünyanın dört bir yanındaki işitme engelli topluluklara aktarmaya çalışıyorum; böylece bize karşı işlenen suçların ve katliamların sürekli farkında olsalar diye.”
7 Ekim 2023'te soykırımın başlamasından bu yana Mahmud, mesajını iletmek için öncelikle sosyal medya platformlarına güvenerek, medyada genellikle marjinalleştirilen bir topluluk için sessizliği güçlü bir sese dönüştürdü.
“İşitme engelli arkadaşlarımı durumdan haberdar etmeye çalıştım,” dedi işaret diliyle. “Onlar genellikle göz ardı ediliyor, bu yüzden olabilecek her şeye hazırlıklı olmalarını ve çevrelerinde yaşanan olayları gerçekçi ve doğru bir şekilde anlamalarını istedim.”
“Savaş sırasında, insanların doğrudan saldırı riski altındaki yerlerden ayrılıp hayatlarını koruyabilmeleri için, genellikle İsrail ordusu tarafından yayınlanan ve güvenli olduğunu iddia ettiği bölgeleri gösteren tahliye emirlerini ve haritaları çevirmeye çalıştım,” diye ekledi.
Mahmud'un eşi ve hayat arkadaşı Fatima, haberleri her gün işaret diline çevirmeyi ve onun düşüncelerini yazılı metne dönüştürmeyi üstlendi.
“Mahmud, insani hedefine ulaşmak için muazzam zorlukların ve engellerin üstesinden gelmeye çalışıyordu,” dedi.
“İşaret dili aracılığıyla işitme engelli insanların çektikleri acıları dünyaya aktarmak ve savaş boyunca onların yanında olmak istiyordu.”
Mahmud, işi için gerekli kaynak ve araçların eksikliği de dâhil olmak üzere karşılaştığı zorlu koşullara rağmen pes etmeyi reddetti.
Bunun yerine, elindeki çok sınırlı imkânlarla çalışmaya devam etti ve işini etkili bir şekilde yürütmek için gerekli birçok özelliğe sahip olmayan kişisel telefonuna güvendi.
“İşbirliği kapsamında, işitme engelli olmayan arkadaşlarımın beni çekip kendi kurgu yazılımlarını kullanarak içerik üretmelerine güvendim,” dedi. “Bizi tek bir hedef birleştiriyordu: anlamlı bir mesaj iletmek.”
Fatima, savaş koşullarında çalışmanın hiç de kolay olmadığını vurguladı.
“Mahmud’un yaşadığı en zor anlardan biri, mesajını iletmeye çalışırken bulunduğu yerin yakınlarında bombardıman ve patlamaların meydana gelmesiydi,” diye açıkladı.
Mahmud, çalışmalarıyla işitme engelli topluluğunun varlığını güçlendirmeyi ve onların hikâyelerini ve acılarını medyada öne çıkarmayı amaçladı. Böylece, bir yılı aşkın süren soykırımın ardından Gazze'nin yaşadıklarını daha eksiksiz bir şekilde aktarmayı umuyordu.
“İşitme engelli arkadaşlarım kendilerini her zaman dışlanmış hissetmişlerdir,” dedi Mahmud. “Son dakika haberlerinden, bilgiden ve analizlerden tamamen izole bir şekilde yaşıyorlar ve bu beni derinden üzüyor.”
Mahmud sözlerine şöyle devam etti: “Bu beni çok üzüyor ve bu da benim onlar için devam etmemi sağlıyor — onların sesi olmak, olaylar geliştikçe haberleri işaret diliyle aktarmak, böylece her türlü olasılığa hazırlıklı olmalarını sağlamak.”
* Shaimaa Eid, Gazze’de yaşayan bir yazardır. Bu makaleyi Palestine Chronicle’a yazmıştır.