Selahaddin E. Çakırgil’in yazısı:

Son 100-150 yıldır, yani Osmanlı'nın çöküş sürecine girdiği dönemde, emperial güçler odakları tarafından 'Ortadoğu' olarak isimlendirilen coğrafya, Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde idi. Bu konuda elbette, İslam açısından en mukaddes beldelerin Mekke, Medine ve 'Beyt'ul-Maqdis' olarak da bilinen Kudüs'ün olmasının rolü büyüktü. Ancak, Müslümanların ekseriyet halinde yaşadığı diğer coğrafyalar da 1300 yıla yakın bir süre boyunca, artık sıradan bir coğrafya değil, 'İslam vatanı' hükmündeydiler..

İslam vatanı, yani, Müslümanların kesin doğru olduğuna inandıkları inanç değerleri ve sınırları ve o değerlerin kendi hayatlarına hâkim olduğu, hür olarak yaşadıkları coğrafyalar.. Sırf bu özellikleri dolayısıyla, orada daha önce yaşayan başka inançlardan halkların da, İslam'ı kabul etmeleri için asla bir dinî zorlamaya maruz kalamıyacakları, 'Kur'an-ı Mûbîn'in ifadesiyle kesin hükme bağlandığından, kendi değerlerine göre hür olarak yaşamalarına izin veren bir hayat nizamı içinde yaşamak hak ve imkânına sahib idiler.

Yazının Devamı >>>