Selahaddin E. Çakırgil, Suriyelilerin Türkiye'ye girişleri için vizenin şart koşulması kararı hakkında "hiçbir insanî-İslâmî mantığı yok" diyor:
Irak’taki 35 yıllık Baas rejimi ve Saddam diktatörlüğünün, miladî-2003 Baharı’nda Amerikan emperyalizmi eliyle çökertilmesinin bütün bölgeyi etkileyen sonuçlar ortaya çıkarması tabî idi.
*
Nitekim, 2011 başında Tunus’da başlayıp Mısır, Libya, Yemen’i de içine alan ve sonunda Suriye’ye de sıçrayan ve ‘halk patlamaları’ şeklindeki derin sosyal çalkantılar bu cümledendi. Ama, bu çalkantılar, bölgenin müslüman halklarını hazırlıksız yakalamıştı.
Ancak, bu sosyal çalkantılar ne kadar derinden ve yerli idiyse, aslî oyuncular emperyalist güç merkezleriydi.. Hele de Osmanlı Devleti’nin sahne dışı kalmasından sonra, bu bölgenin aslî oyuncuyarı hep onlardı.. Bölge ülkelerinin rolü, ancak ikinci, üçüncü derecede olabilirdi.
Bu şartlar altında, ‘devreye emperyalist güçlerle birlikte girmek’ten yana olanlar da; ‘Biz hiçbir şekilde bu hadiselere karışmayalım..’ diyenler de, hadiselerin içine sürüklenmekten uzak kalamayacaklardı ve sürüklendiklerinde de ne yapabileceklerini bilmiyorlardı.
*
Bunlardan birisi de Türkiye idi.
Türkiye Meclisi, Mart-2003 başında, ‘1 Mart Tezkeresi’ diye ünlü ve Saddam Irakı’na karşı Amerikan emperyalizmiyle işbirliği yaparak müdahaleye izin verilmesini öngören tezkereye ‘Hayır!’ derken; doğru bir iş yapmış; bir diktatörlüğe karşıtlık adına bir müslüman halka karşı emperyalistlerle işbirliği yapılmasının utanç yolu kesilmişti.
(...)