Furkân Suresi - 63-66
- وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذٖينَ يَمْشُونَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْناً وَاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَاماً
- وَالَّذٖينَ يَبٖيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَقِيَاماً
- وَالَّذٖينَ يَقُولُونَ رَبَّـنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ.اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَاماً
- اِنَّهَا سَٓاءَتْ مُسْتَقَراًّ وَمُقَاماً
‘’Rahman’ın has kulları yeryüzünde tevazuyla yürüyen, cahiller onlara laf attığı zaman, “selâm” deyip geçen kullardır. Gecelerini rablerine secde ederek, huzurunda durarak geçirirler. ‘Ey rabbimiz, derler; bizi cehennem azabından uzak tut; çünkü onun azabı bitip tükenme bilmez. O cehennem ne kötü bir yerleşme ve kalma yeridir!’’
O kullar ki rablerinin iltifatına mazhar olmuşlar. Sekinet, vakar, tevazu içinde bir ahlakı ve itidali kişiliklerine mal etmişler. Bunları kimliksel haslete dönüştürmüşler. Kişiliklerinde ittika ile tevazuyu harç eylemişlerdir. Cehalete asla pirim vermezler. Sadece rablerine kulluk edip ve O’nun rızasına uygun bir ahlaki duruşu kendilerine şiar edinmişlerdir.
Câhiliyeye ve cahillere karşı, onların kabalıkları, çokbilmişlikleri karşısında son derece dikkatlidirler ve vakar sahibidirler. Kendini beğenmişlik, mağrurluk, müstekbirlik, şımarıklık tuzaklarına düşmezler. Bu vasıfları tepkiden dahi olsa benimsemezler. Sataşmalara selâm diyerek karşılık verirler. Müslümanı küçük gören, onu hiçe sayana karşı mukabele sataşanın yöntemini benimsemek değildir. Selam diyerek vakar içinde verilen cevapta ahlaki bir incelik gizlidir. Karşı tarafa oradan uzaklaşırken dahi mesaj veren bir ahlaki tutum sergilemek müminin şiarındandır. Müslüman her zaman zikrullah, Allah’ı anmak haleti ruhiyesine, muttaki kulların edebine sahiptir. O Rabbine vereceği hesabın hassasiyeti içindedir.