Selahaddin E. Çakırgil’in yorumu:
Aslında bütün ilimler, insanlığın hizmetine, Allah rızasını gözetecek şekilde konulursa, onların herbirisi de ‘İslamî’ olur.
Ama, bizde genelde, İslamî ilimler denilince, Kur’an-ı Kerîm ve Ehadis-i Nebevî’ etrafındaki çalışmalarla sınırlı imiş gibi anlaşılıyor.
Ayrıca, Müslüman olmadıkları halde İslâm konusundaki araştırmalarında, ‘İslam âlimi’ denilenler kadar derin bilgisi olan ‘musteşriq’ler / orientalist’ler /şarqşinas’lar / şarqiyatçı’lar da vardır; ama onlara tabiatiyle ‘İslam âlimi’ denilemez.
Ancak, Müslüman olan ve kendi ilmî araştırmaları sahasında, Allah rızasını ve İslam’ın teâlisini, yüceltilmesini ve insanlığa hizmetini hedefleyen nice Müslüman bilginler de vardır ki, onlar da, ‘İslam âlimi’ nitelemesi içinde yer bulamazlar kendilerine.. Çünkü, onlar genel olarak tecrübî ilimlerle meşguldürler. Tecrübî ilimlerde ise, bir denemenin, araştırmanın sonunda elde edilen bulgular -aksi isbatlanmadığı müddetçe-, ilmî gerçek olarak kabul edilir. Bu tiplere, en doğrusu, ‘müslüman âlim’ denilir- denilmelidir.