Uluslararası Adalet Divanı'nın (UAD) Gazze kararı, devam eden bir savaşta sadece hukuki bir durak değil, tüm dünyaya yönelik bir uyarıydı: "Soykırım riski makuldür ve devletler bunu önlemek için harekete geçmelidir." Ancak El Cezire tarafından yürütülen derinlemesine bir soruşturma, bu uyarının soykırımcı İsrail'e yönelik askeri ikmal akışını durdurmadığını; aksine, savaş boyunca en az 51 ülke ve özerk bölgenin işgalci İsrail'e askeri nitelikli malzeme göndermeye devam ettiğini ortaya koyuyor.
"İnsanlık Tarihinin İlk 'Canlı Yayın' Soykırımı"
Ocak 2024'te UAD önünde Güney Afrika adına savunma yapan avukat Blen Ni Gralay, uluslararası toplumun Filistin halkını yüzüstü bıraktığını belirterek, "Bu, kurbanlarının kendi yıkımlarını gerçek zamanlı olarak yayınladığı tarihteki ilk soykırımdır" diyerek dehşet verici bilançoyu paylaşmıştı. O tarihte günde ortalama 247 Filistinli katlediliyordu.
26 Ocak 2024'te UAD, soykırım riskinin "makul" olduğuna hükmetti ve işgalci İsrail'e geçici tedbirler emretti. Ancak bu karar, 10 Ekim 2025'te ateşkes yürürlüğe girene kadar sürecek olan 22 aylık kanlı sürecin sadece bir başlangıcıydı. Savaşın sonunda bilanço 70 bini aşkın şehit ve 171 bin yaralıya ulaştı.
Veriler Yalan Söylemiyor: İthalat Zirve Yaptı
İsrail Vergi Dairesi’nin 2022-2025 yılları arasındaki ithalat verilerine dayanan soruşturma, çarpıcı bir gerçeği gün yüzüne çıkarıyor: Soykırımcı İsrail'in askeri ithalatı, UAD kararından sonra artış gösterdi.
Toplam Değer: İşgalci İsrail, savaş sırasında yaklaşık 3,22 milyar şekel (885,6 milyon dolar) değerinde askeri malzeme ithal etti. Bunun %91'i mahkemenin "soykırım riski" uyarısından sonra kaydedildi.
En Büyük Tedarikçiler: Savaş boyunca işgalci İsrail'e askeri sevkiyat yapan ilk 5 ülke ABD, Hindistan, Romanya, Tayvan ve Çekya oldu. Bu ülkelerin tamamı, Soykırım Sözleşmesi'ne taraf ülkelerdir.
İkili İlişkiler: Veriler, işgalci İsrail'in askeri ithalatının savaş öncesi 20 aya kıyasla savaş döneminde ciddi oranda arttığını gösteriyor.
Ambargo İlan Edenler Bile Sevkıyata Devam Etti
Soruşturmanın en dikkat çekici bulgularından biri, işgalci İsrail'e silah ambargosu veya kısıtlama ilan ettiğini açıklayan birçok ülkenin, Gümrük kayıtlarına göre sevkiyatları dolaylı yollarla veya mevcut lisanslar üzerinden sürdürdüğü oldu: "Fransa Cumhurbaşkanı Macron, Ekim 2024'te silah sevkiyatının durdurulması çağrısı yapmasına rağmen, İsrail verileri Fransa'dan 25 ayrı askeri sevkiyatın bu tarihten sonra ülkeye girdiğini gösteriyor. Benzer durum İspanya, İtalya ve Birleşik Krallık için de geçerli."
Hukuki Sorumluluk: "Soykırıma İştirak"
Uluslararası hukuk uzmanları, UAD kararı sonrası işgalci İsrail'i silahlandırmaya devam eden hükümetlerin "soykırıma iştirak" suçuyla yargılanabileceğini belirtiyor. Londra Ekonomi Okulu'ndan Prof. Stephen Humphreys, "Devletlerin, silahın kullanılabileceği 'açık bir risk' varken sevkiyat yapması, uluslararası suçlara ortaklık anlamına gelir" değerlendirmesinde bulunuyor.
Yedek Parça Üretim Merkezi Olarak Hindistan
Soruşturma, Hindistan'ın soykırımcı İsrail'in askeri sanayi kompleksine (özellikle Rafael ve IMI Systems'e) 155mm top mermisi kovanları, ağır parçalanma bileşenleri ve patlayıcı tetikleyiciler gibi kritik "ara mallar" sağladığını belgeledi. Sadece 2024 yılında Hindistan'dan işgalci İsrail'e 91 ayrı askeri ihracat belgesi düzenlendiği tespit edildi.
Ateşkes Bir Fırsat mıydı?
Veriler, Şubat 2025'te yürürlüğe giren geçici ateşkes döneminde işgalci İsrail'in askeri stoklarını yenilemeye devam ettiğini gösteriyor. Savaşın en büyük tekil sevkiyatlarından biri olan 16,6 milyon dolarlık tank ve zırhlı araç parçası sevkiyatı, tam da bu ateşkes sırasında Hayfa Limanı üzerinden ülkeye giriş yaptı.